Zapraszamy na kanał Biblioteki Ossus na YouTube!


Gial Ackbar

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przeglądasz kanoniczną wersję tego artykułu.
Przejdź do legendarnej wersji tego artykułu.


Obi Stub3.png
Być może w archiwach są braki.

Ten artykuł wymaga poszerzenia.


Prosimy, rozbuduj go, korzystając z zaleceń edycyjnych.

Admiral ackbar.jpg
Gial Ackbar
Miejsce pochodzenia: Kalamar
Rasa: Kalamarianin
Wzrost: 180 cm[1]
Kolor oczu: Pomarańczowe
Przynależność:




Gial Ackbar to dowódca wojskowy w stopniu admirała, służący w Sojuszu Rebeliantów, Nowej Republice oraz Ruchu Oporu.

Biografia

Wojny klonów

Podczas wojen klonów, Ackbar był kapitanem służącym w królewskich siłach Kalamaru. Gdy został zabity dotychczasowy król, następcą miał zostać jego syn, Lee-Char. Quarrenowie się z tym nie zgadzali, gdyż uważali Lee-Chara za zbyt młodego i niezdolnego do rządów, mimo jego zapewnień, że jest gotowy opiekować się oboma gatunkami. Wybuchł spór, który mógł doprowadzić do wojny między mieszkańcami planety. Na negocjacje Ackbar zażądał ambasadora Republiki. W odpowiedzi, Quarrenowie zażądali przedstawiciela Separatystów. Podczas obrad doszło do sprzeczki między Ackbarem i Tamsonem. Gdy kapitan chciał dać Karkarodonowi nauczkę, uspokoił go Anakin Skywalker. Kalamarianin wraz z rycerzem Jedi i Padmé Amidalą udał się na rozmowę z mistrzami Yodą i Windu, gdzie stwierdził, że wojna domowa na planecie jest nieunikniona. Następnie spotkał się z księciem Lee-Charem i senator Meeną Tills. Ta druga wyznaczyła Ackbara na osobistego ochroniarza następcy tronu, pomimo sprzeciwu kapitana, który uważał, że książę nie jest gotowy, by prowadzić armię. Następnie wziął udział w bitwie między armią Kalamarian, wspieraną przez Republikę, a siłami Quarrenów, wspieranymi przez Separatystów. W jej trakcie, prowadził atak swoich rodaków. Kalamarianie odparli pierwszy atak wroga, który przysłał tajną broń zwaną meduzami hydroidowymi. Te pół-maszyny i pół-potwory dały Separatystom zwycięstwo i książę Lee-Char nakazał odwrót do jaskiń. Po udaniu się na miejsce, Ackbar oznajmił Lee-Charowi, że ojciec byłby z niego dumny. Gdy ten odparł, że przegrali, kapitan powiedział, że nauczył się najważniejszej cechy dla dowódcy - jak przeżyć, by móc walczyć następnego dnia.[2]

Ackbar prowadzi Kalamarian do ataku.

Brał udział w rozmowie z mistrzami Yodą i Windu, gdy połączenie się urwało, przez co nie usłyszeli, czy Republika przyśle Kalamarianom posiłki. Ackbar stwierdził, że muszą to zrobić, gdyż znają ich położenie. Następnie udał się wraz z Anakinem, Padme i senator Tills do skanera interplanetarnego i widział jak rycerz Jedi niszczy ten budynek. Miało to na celu uniemożliwienie Separatystom wykrycia potencjalnym posiłków Republiki do czasu, aż znalazłyby się nad miastem. Gdy cała czwórka była otoczona przez hydroido meduzy, przybyli Gunganie z odsieczą. Siły Republiki zaczęły wygrywać. Nagle Separatyści wyciągnęli swoją ostateczną broń. Były to wielkie roboty w kształcie kałamarnic, które wywyływały potężne wiry. W wyniku ataku, Ackbar dostał się do niewoli i dostarczony do obozu jenieckiego.[3]

Gdy do obozu z wieściami i ratunkiem przybył Lee-Char, Ackbar ucieszył się na jego widok. Stwierdził, iż wiedział, że książę przeżyje. Władca planety powiedział, że ma plan na wygranie walki. Kapitan odparł, że bitwa już się skończyła porażką dla Kalamarian. Lee-Char odparł, że jeszcze nie, jeśli uderzą pierwsi przy wsparciu Quarrenów. Ackbar odparł, że przecież zamordowali mu ojca, ale książę stwierdził, że sprawcą jest Tamson. Ahsoka Tano powiedziała kapitanowi, że Dooku oszukał Quarrenów. Następnie Ackbar był obecny na planowanej egzekucji Lee-Chara. Nagle jeden z Quarrenów dał mu broń, mówiąc, że są po ich stronie. Gdy książę miał już zostać stracony, uratował go Nossor Ri. Kalamarianie, Quarrenowie, Gunganie i Republika wspólnie stanęli do walki przeciwko Separatystom. Ackbar wraz z jednym Gunganinem i klonem rozbił duży oddział droidów, a następnie zniszczył ostateczną broń Separatystów. Lee-Char osobiście zabił Riffa Tamsona. Po walce, Ackbar zachęcił wszystkich do skandowania na cześć księcia. Później kapitan był obecny podczas ceremonii koronacji Lee-Chara na króla Kalamara.[4]

Galaktyczna wojna domowa

Dołączenie do Rebelii

W pewnym momencie trwania galaktycznej wojny domowej przystąpił do Sojuszu Rebeliantów, gdzie zasłynął jako genialny taktyk i strateg. Podczas zniszczenia Gwiazdy Śmierci przebywał w bazie na Yavinie 4. Dzień po bitwie zajmował się ewakuacją placówki. Ponaglał żołnierzy i skarcił jednego za niezdarność, gdy Leia go spytała o audiencję u generała Dodonny. Chciał też złożyć jej wyrazy współczucia z powodu tragedii Alderaana.[5]

Pobyt w układzie Pantory

Jakiś czas po bitwie o Yavin flota Sojuszu stacjonowała w układzie Pantory. Podczas jednego z zebrań przywódców Rebelii Leia Organa zaproponowała, by na Rodii otworzyć nową linię zaopatrzeniową z prorebelianckim klanem Chekkoo. Mon Mothma nie była co do tego przekonana, ale Ackbar poparł księżniczkę co zaskoczyło wszystkich. Jego głos okazał się decydujący i pomysł Leii wszedł w życie. Na ochotnika do tej misji zgłosił się Luke Skywalker.[6]

Gdy Ackbar dowiedział się, że Skywalker nad Llanic uratował kupohańskiego szpiega, razem z Organą udał się na pokład fregaty Promise, by w kwaterach kapitańskich porozmawiać z pilotem. Tam Luke mu powiedział, iż misja na Rodii zakończyła się powodzeniem, ale Kalamarianin powiedział mu, że chodzi o jego wyczyn nad Llanic. Okazało się, iż kupohański szpieg przewoził dane na temat wybitnej kryptograf Drusil Bephorin, która była w stanie zhakować prawie wszystko. Givinka była gotowa pomóc rebeliantom o ile ci umożliwią jej spotkanie z rodziną na Omereth. Ackbar wyjaśnił, że to prawie niezamieszkana wodna planeta z kilkoma wyspami pełna wielkich ryb, gdzie zaglądają tylko szaleńcy. Skywalker został przydzielony do misji odbicia Bephorin. Ten powiedział, iż Desert Jewel jest zbyt słabo uzbrojony na taką misję. Ackbar uznał, że modyfikacja uzbrojenia w tym statku może być trudna. Wyjaśnił, iż Sojuszowi brakuje kredytów, ale przed tą misją jest jeszcze trochę czasu, bo Kupohanie potrzebują kilku tygodni na rozpracowanie ochrony Drusil Bephorin. Po chwili Luke spytał czy Nakari Kelen już wróciła z Orto Plutonii. Gial odparł, że tak i zapytał czemu pilot o nią pyta. Skywalker wyjaśnił, iż jej ojciec ma pieniędzy pod dostatkiem i on mógłby pomóc. Ackbar odpowiedział, że obecnie może im oddać na usługi jedynie Desert Jewela. Pilot zaproponował, iż może zmienić zdanie jeśli Nakari zostanie w to wtajemniczona. Kalamarianin uznał, że nie ma nic przeciwko.[6]

Gdy Skywalker i Kelen wrócili z dozbrojonym Desert Jewelem, Ackbar spotkał się z nimi, Organą, R2-D2 i C-3PO w sali odpraw Promise. Przekazał, że mają już szczegóły odnośnie kontaktu na Denonie, gdzie przetrzymywano Drusil Bephorin. Luke i Nakari mieli się spotkać z Kupohanką o imieniu Sakhet i zamówić u niej coś dziwnego. Kalamarianin spytał Threepio co to dokładnie miało być. Protokolant odpowiedział i Ackbar skrzywił się słysząc o sosie z rankora. Na pytanie Kelen o miejsce dostarczenia Givinki wyświetlił Omereth i wyjaśnił czym jest ta planeta. Na koniec dodał, że być może Luke i Nakari będą musieli się rozprawić ze strażnikami.[6]

Dalsze walki

Po akcji na Cymoon 1, Ackbar przebywał we flocie. Brał udział w odprawie razem z kanclerz Mothmą, generałem Dodonną i księżniczką Leią. Przedstawił obecną sytuację Sojuszu, który od bitwy o Yavin przeprowadził kilka ataków. Wymienił bitwy o Kuat i o Imdaar. Powiedział Organie, że Rebelia nie może ciągle utrzymywać ofensywy, jakiej by sobie życzyła i czasami musi uciekać.[7] Gdy do kanclerz Mothmy dotarło wezwanie o pomoc od Luke'a Skywalkera i R2-D2, ta poinformowała o tym Ackbara i Dodonnę. Gdy Kalamarianin spytał, jak ściągnąć ich z powrotem, Mothma odparła, że nie zdołają tego zrobić i gdy wspomniała, że nie wyobraża sobie, by ktoś zgłosił się na ochotnika do takiej misji, Ackbar był świadkiem jak Chewbacca zadeklarował swój udział wraz z C-3PO[8] Kiedy na Tureen VII została nałożona blokada, siły Sojuszu podjęły 3 próby przerwania oblężenia - wszystkie zakończone fiaskiem. W związku z tym naczelne dowództwo Rebelii w osobie admirała Ackbara, generała Dodonny i kanclerz Mothmy wezwało na naradę Organę i Skywalkera. Podczas przedstawiania sytuacji, Gial wyjaśnił im, że od czasu bitwy o Yavin mieszkańcy Tureen VII zaczęli w tajemnicy wspierać Sojusz. Luke wpadł na pomysł, by posłużyć się uprzednio skradzionym gwiezdnym niszczycielem do staranowania blokady. Jan uznał plan za niedorzeczny, na co Gial odparł mu, iż właśnie dlatego ma on szanse powodzenia i stwierdził, że będzie potrzebna załoga oraz admirał do objęcia dowództwa. Pani kanclerz zaakceptowała plan Skywalkera, który ostatecznie zakończył się sukcesem i Rebelia zdołała uwolnić obywateli Tureen VII spod oblężenia.[9]

Narada na Zastidze

Jakiś czas po bitwie o Hoth, dowództwo Sojuszu zebrało się na planecie Zastiga. Wśród nich był także Ackbar. To właśnie kalamariański admirał przedstawił zgromadzonym holonagranie nowej Gwiazdy Śmierci i przedstawiał szczegóły jej konstrukcji. Gdy padło pytanie o miejsce koncentracji floty przed atakiem na Endor, Ackbar pokazał Sullust. Wyjaśnił, że ta planeta połączona jest z Endorem specjalnym szlakiem nadprzestrzennym zwanym Korytarzem Sanktuarium oraz, że rebelianci mają kontakty w tamtejszym podziemiu i dlatego Sullust to idealne miejsce. Gdy księżniczka Leia przedstawiała plan Operacji Żółty Księżyc, która miała odwrócić uwagę imperialnych od Sullustu, Ackbar zaakceptował wykorzystanie Niena Nunba jako pilota.[10]

Bitwa o Endor

To pułapka!
— Podczas bitwy o Endor.
Admirał Ackbar dowodzący flotą Rebelii nad Endorem.

Admirał uczestniczył w bitwie o Endor. Przed bitwą przedstawił plan, wedle którego lądowy oddział szturmowy wyląduje na powierzchni lesistego księżyca i wyłączy generator osłon II Gwiazdy Śmierci, a gdy flota dotrze do systemu to krążowniki stworzą zaporę, a myśliwce wlecą do wnętrza stacji i zniszczą jej reaktor. Gdy flota dowodzona przez Ackbara wleciała do systemu, okazało się, że tarcza ochronna Gwiazdy Śmierci nadal jest aktywna. Zaraz potem jeden z jego oficerów wykrył flotę gwiezdnych niszczycieli. Zaczęła się wielka bitwa. Początkowo walczyły jedynie myśliwce TIE, a niszczyciele stały bezczynnie, co wszystkich dziwiło. Nagle z Gwiazdy Śmierci padł strzał do jednego z rebelianckich krążowników. Okazało się, że stacja jest w gotowości bojowej. Ackbar chciał zarządzić odwrót, ale dowodzący myśliwcami generał Lando Calrissian wierzący w swojego przyjaciela Hana Solo, który miał zniszczyć generator osłon na Endorze, przekonał admirała, by został i nakazał walkę z niszczycielami. Wiara Landa okazała się słuszna. Gdy pole ochronne zostało wyłączone, Ackbar natychmiast nakazał myślicom szturm na reaktor Gwiazdy Śmierci, a sam dowodził dalej flotą krążowników. Nakazał skoncentrować cały ogień na superniszczycielu Executor, który został zniszczony dzięki samobójczemu atakowi pilota A-winga, Arvela Crynyda. Zniszczenie Executora zdecydowanie przechyliło szalę zwycięstwa na stronę Sojuszu, które zostało ostatecznie przypieczętowane zniszczeniem Gwiazdy Śmierci. Między innymi dzięki staraniom Ackbara, Gwiazda Śmierci została zniszczona, a Imperium pokonane.[11]

Po Endorze

Około trzech miesięcy po bitwie o Endor, Ackbar przebywał w punkcie zbornym rebelianckiej floty nad Stalwartem. Brał udział w odprawie dotyczącej przebiegu Operacji Popiół, wymieniając kilka planet, które padły ofiarą działań Imperium i stwierdził, że niektóre ataki były jedynie odwetem, ale cel wielu innych był zdecydowanie mniej klarowny.[12]

Nowa Republika

Dzisiaj jest wielki dzień. Zatriumfowaliśmy nad terrorem i złem, dając naszemu Sojuszowi - i całej galaktyce - szansę odetchnięcia pełną piersią i cieszenia się postępami w odzyskiwaniu wolności zabranej przez Imperium. Komandor Skywalker doniósł nam, że imperator Palpatine zginął wraz ze swoim poplecznikiem Darthem Vaderem. Jednak świętując, musimy pamiętać, że jeszcze nie czas na odpoczynek. Zadaliśmy Imperium potężny cios, a teraz musimy wykorzystać wyłom, który uczyniliśmy. Główna broń wroga została zniszczona, lecz samo Imperium istnieje nadal. Jego stalowa dłoń zaciska się na gardłach porządnych, miłujących wolność mieszkańców galaktyki, od Coruscant do najdalszych światów Zewnętrznych Rubieży. Musimy pamiętać, że nasza walka ciągle trwa. Nasza rebelia się skończyła. Ale wojna... wojna dopiero się zaczyna.
— Gial Ackbar o sytuacji w galaktyce po zwycięstwie nad Endorem.[13]

Po zwycięstwie nad Endorem admirał Ackbar kontynuował walkę z Imperium w szeregach wyrosłej z Rebelii Nowej Republiki. Gdy Wedge Antilles udał się na misję odnalezienia miejsca koncentracji imperialnych sił, Kalamarianin przebywał na pokładzie Home One. Jak dotarła do niego wiadomość, że dowództwo Imperium zebrało się na Akivie, natychmiast polecił komandor Kyrście Agate zebranie pięciu dużych okrętów i powstrzymanie imperialnych.[13]

Gdy okazało się, że Leia Organa wysłała ekipę Norry Wexley na niezatwierdzoną misję odnalezienia Hana Solo, księżniczka dostała za to naganę. Admirał Ackbar wraz z Organą, kapitanem Antillesem i komodor Agate udał się do podniebnego ogrodu w Hanna City, by zakomunikować obecnej tam drużynie porucznik Wexley jak miały się sprawy. Po dotarciu na miejsce Kalamarianin chrząknięciem przywołał wszystkich do porządku, a następnie przeszedł do przemowy. Oświadczył wszystkim zgromadzonym, że siły Nowej Republiki były zbyt rozproszone, a jej pozycja osłabła z powodu zwalniającego przejmowania systemów gwiezdnych z rąk Imperium i dlatego rząd nie mógł tracić czasu na poszukiwania jednego człowieka, nawet tak zasłużonego jak Han Solo. Gial oznajmił, że odtąd ekipa Norry wracała do poszukiwania imperialnych zbrodniarzy. Jednak porucznik Wexley sprzeciwiła się jego rozkazom, co wprawiło Ackbara w zdumienie. Norra wytłumaczyła się faktem, iż Nowa Republika miała wielki dług wobec Hana i Leii, a ona sama tej drugiej złożyła obietnicę, której zamierzała dotrzymać. Powołała się też przy tym na własne sumienie i zrzekła przydziału wojskowego. Następnie Gial udał się na zebranie wraz z Mon Mothmą i doradcami pani kanclerz, Hostisem Ij i Auxi Kray Korbin. Leii również przysługiwało miejsce na tym spotkaniu, jednak nie została zaproszona. W jego trakcie Kalamarianin poinformował, że sojusze zawierane w galaktyce były niepewne, a wiele systemów padało ofiarą rozziewu między władzą Imperium oraz Nowej Republiki, która nie wzmacniała się dość szybko ani płynnie, by dotrzymać kroku upadkowi wroga. Mothma odpowiedziała, by pomagać tym światom, które rokowały największe szanse na poparcie Nowej Republiki, a Ij zaproponował wzmocnienie armii w celu zabezpieczenia dawnych imperialnych linii zaopatrzeniowych. Nagle do pomieszczenia weszła Organa. Kanclerz zaczęła jej tłumaczyć czemu nie została poinformowana, a Ackbar powiedział, iż księżniczka była nie tylko twarzą republikańskiej kampanii, lecz także kapitałem sama w sobie oraz głosem rozsądku, który powinien swobodnie przemawiać. Leia wygarnęła wszystkim, że spierając się o przebieg procesu budowy Nowej Republiki zapomnieli o pomaganiu uciemiężonym ludom galaktyki i z tego powodu zapomnieli o swoich ideałach i przestali być sobą. Następnie wściekła Organa opuściła salę obrad. Ackbar próbował ją zatrzymać, lecz na darmo.[14]

Gdy Nowa Republika podjęła próbę zdobycia stoczni Kuat Drive Yards, Gial z pokładu Home One dowodził siłami atakującymi kompleks. Po kilkutygodniowej bitwie zakłady zostały zdobyte przez Nową Republikę. Gdy na krążowniku trwały wiwaty, przed Ackbarem pojawił się hologram Leii składającej gratulacje. Kalamarianin nie podzielał jej radości, gdyż on najlepiej ze wszystkich zdawał sobie sprawę, że każda wygrana bitwa miała wysoką cenę. Nie chcąc obrzydzać wiktorii powiedział skromnie, iż cieszyło go pozbawienie Imperium serca przemysłu zbrojeniowego i że Senat poparł pomysł tego ataku. Gdy księżniczka poprosiła admirała i komodor Agate o radowanie się z tego zwycięstwa, Ackbar stwierdził, że zamierzał tak zrobić, ale głównie chciał się skupić na zakończeniu wojny i przypomniał Organie, iż w takim konflikcie tak naprawdę nie było zwycięzców i najlepsze co się mogło stać to koniec walk. Nagle do Giala przyszła nowa transmisja od samej Mon Mothmy. Ackbar przywitał ją i wyraził zdziwienie, że pani kanclerz postanowiła się odezwać, gdyż tego dnia Senat miał obradować nad budżetem. Mon powiedziała, iż Operator poprosił o kontakt. Był to tajemniczy człowiek w szeregach Imperium, który co jakiś czas przekazywał Nowej Republice informacje na temat słabych punktów wroga. Nie odzywał się od czasu bitwy o Akivę i republikanie zaczęli się zastanawiać czy przypadkiem nie został schwytany lub zabity. Admirał spytał panią kanclerz czy Operator podał termin kontaktu. Po usłyszeniu odpowiedzi przeczącej nakazał swojemu oficerowi łączności, Toktarowi, by otworzył kanał na starej częstotliwości Sojuszu Rebeliantów zeta-zeta-9. Ku zdziwieniu wszystkich pojawił się hologram nie Operatora, lecz imperialnej wielkiej admirał Rae Sloane, która powitała Giala nazywając go wielkim admirałem. Ten ją poprawił, że Nowa Republika nie przyjęła tego tytułu, a on sam został admirałem floty i zauważył, iż Rae zdecydowała się sama mianować wielkim admirałem. Sloane podając się za Operatora zaproponowała rozpoczęcie negocjacji pokojowych. Mothma postanowiła to omówić, a następnie przedłożyć sprawę Senatowi. Po chwili wszyscy zakończyli połączenie z Home One.[14]

Gdy z Kashyyyka wróciła rodzina Wexleyów wraz z więźniami, którzy zostali ocaleni z Aresztu Ashmeada, okazało się, że Han Solo postanowił zostać na tamtej planecie, by wraz z nielicznym oddziałem walczyć o wolność dla ojczyzny Wookieech. Leia Organa martwiąca się o męża zamierzała za wszelką cenę wybłagać Nową Republikę o wsparcie. Próba złożenia petycji w Senacie zakończyła się fiaskiem i księżniczka zainterweniowała u Ackbara, który tym razem uznał, że nadszedł czas, aby zająć się Kashyyykiem. Jednak ich przygotowania zablokowała Mon Mothma. Pani kanclerz bała się, że wzniecanie wojennej pożogi w czasie, gdy na froncie zapanował względny spokój zaprzepaściłoby kruchą szansę na pokój jaka nastąpiła po propozycji wielkiej admirał Sloane. Zawiedziona Organa wzięła sprawy we własne ręce i wynajęła zdolnego hakera o imieniu Conder Kyl, by zdobył informacje o aktualnych wydarzeniach na Kashyyyku. Gdy odkrył, że Imperium szykowało się tam do bombardowania orbitalnego, natychmiast ruszyła na planetę Wookieech na pokładzie Millennium Falcona wraz z Evaan Verlaine. Przed odlotem zostawiła dwie wiadomości, w których wyjaśniała powody swojej decyzji i wyrażała przypuszczenie, że prawdopodobnie trafi do niewoli, chyba, że otrzyma wsparcie. Pierwsze holonagranie było adresowane do Wedge'a, a drugie do Giala. Kalamarianin postanowił pomóc księżniczce i dowodząc Home One wyruszył na Kashyyyk. Dotarł tam tuż po Eskadrze Upiorów dowodzonej przez Antillesa. Ackbar połączył się z gwiezdnym niszczycielem Dominion i zażądał od imperialnych poddania się grożąc, że w przypadku odmowy zostaną zniszczeni. Dowodzący siłami Imperium wiceadmirał Domm Korgale nie zamierzał skapitulować i wywiązała się kosmiczna bitwa. Oddział dowodzony przez Chewbaccę i Hana Solo zdołał przejąć kontrolę nad Dominionem, który następnie zwrócili przeciwko kolejnemu niszczycielowi o nazwie Vitiator, który po intensywnym ostrzale szybko został zniszczony. Wtedy ostatni z imperialnych okrętów Neutralizer złożył Ackbarowi kapitulację, a admirał przekazał tę wieść republikanom. Spotkał się z pochwałą i podziękowaniem za pomoc od Organy.[14]

Za samowolne udanie się na Kashyyyk Ackbar został skazany na ostracyzm pomimo, że wyzwolenie tej planety przyniosło Nowej Republice wiele korzyści propagandowych. Jednakże po jakimś czasie Mon Mothma odnowiła z nim współpracę, gdyż potrzebowała rozsądku i przytomności umysłu Kalamarianina. W pewnym momencie ekipa Norry Wexley odkryła, iż ocalałe siły Imperium przegrupowały się nad Jakku (zniknęły one po Dniu Wyzwolenia). W związku z tym Gial, Leia Organa, Mon Mothma i Auxi Kray Korbin spotkali się, by omówić tę kwestię. Na zebraniu zapadła decyzja o wysłaniu na Jakku sond zwiadowczych i Oculusa jako statku zwiadowczego. Jednakże o wszystkim dowiedział się Tolwar Wartol będący rywalem Mothmy w nadchodzących wyborach kanclerskich. Wyjawił te rewelacje publicznie, przy czym oczernił i zdyskredytował aktualną panią kanclerz w opinii publicznej. Po obejrzeniu wystąpienia Orishena w HoloNecie, Ackbar uznał, że musiała to być nieprawda twierdząc, iż Wartol nie mógł tego rozgłosić całej galaktyce skoro Mothma wiedziała o zgrupowaniu na Jakku niecałą dobę. Podczas rozmowy z Mon i Auxi, Gial stwierdził, że musieli działać szybko i postanowił zająć się wysłaniem sond oraz statku zwiadowczego. Mothma szybko udzieliła w HoloNecie odpowiedzi na wystąpienie Wartola, a następnie zaapelowała do Senatu o zatwierdzenie wysłania republikańskiej floty nad Jakku celem ostatecznego rozprawienia się z Imperium. Wszyscy byli pewni pozytywnego rozpatrzeni, jednak okazało się, iż rezolucja nie przeszła w Senacie, co oznaczało brak możliwości podjęcia jakichkolwiek działań. Gial jako pierwszy się o tym dowiedział i bezzwłocznie udał się do biura pani kanclerz, by poinformować o tym Mon i Auxi.[15]

Gdy Senat zatwierdził wysłanie republikańskich sił na Jakku i nad Chandrilą trwało zgrupowanie floty, Ackbar przyszedł na pokład Concorda, by złożyć wizytę komodor Agate przy której czuwał, gdy ta przechodziła wszystkie operacje po ranach odniesionych podczas Dnia Wyzwolenia. Kiedy Gial wyszedł z windy, a Kyrsta uznała, iż nigdy nie sądziła, że jeszcze kiedyś wróci do służby, admirał podziękował jej, iż przyjęła zaproszenie. Kiedy ta wyraziła wątpliwości czy jest gotowa do powrotu, Kalamarianin zapewnił ją, że jest gotowa, ponieważ jest ona jednym z najbardziej cenionych dowódców w Nowej Republice, gdyż zdawała sobie sprawę z brzemienia wojny, nie traktowała jej lekko i nie reagowała gniewem nawet po tym co Imperium zrobiło podczas Dnia Wyzwolenia. Gdy Agate powiedziała, iż zrzekła się dowodzenia Concordem, Ackbar przypomniał, że przywrócił ją na to stanowisko i komandor porucznik Spohn z radością zgodził się ponownie służyć pod rozkazami pani komodor. Kiedy ta ponownie stwierdziła, iż nie jest gotowa, Gial położył jej rękę na ramieniu i oświadczył, że nikt nigdy nie może być gotowy na to, co niesie ze sobą wojna i najlepsze co ludzie mogą w takiej sytuacji zrobić to wyjść z podniesionym czołem i czystym sercem naprzeciw wyzwaniom i zapewnił ją, iż ona to potrafi. Wtedy Agate oznajmiła, iż imperialni będą się ich spodziewać nad Jakku, a Ackbar odparł, że jest to pewne, gdyż chorąży Deltura meldował, iż flota Imperium powiększyła się na orbicie Jakku i ustawiła w szyku obronnym i ta bitwa będzie walką w najczystszej formie, gdzie obie strony będą gotowe do boju. Kiedy pani komodor stwierdziła, że bitwa o Jakku może być imperialnym podstępem, admirał floty odparł, iż republikanie będą na to gotowi. Wtedy Agate poprosiła go, by zapewnił, że wygrają. Ackbar odparł, że nie jest prorokiem i nie wie kto wygra i czy ktokolwiek przetrwa, lecz wie jedynie, iż ponowna walka u boku Kyrsty to będzie dla niego zaszczyt bez względu jakie będą następstwa. Wtedy kobieta pozdrowiła go prastarym powiedzeniem Jedi, a Kalamarianin odpowiedział jej tym samym i ruszył z powrotem na Home One.[15]

Podczas walk Ackbar dowodził z pokładu Home One. W pewnym momencie batalii, Kalamarianin polecił wszystkim dostępnym statkom i myśliwcom skupienie ognia na silnikach Ravagera, a kiedy okręt zaczął opadać ku powierzchni planety, ostrzegł przed wrakiem zarówno pilotów w górze jak i żołnierzy na dole, przesyłając wiadomość na wszystkich kanałach. Jakiś czas później Dowództwo Myśliwców przekierowało bezpośrednio do niego połączenie z Giną Moonsong, zestrzeloną liderką Eskadry Ostrzy, która wezwała go do ewakuacji jej oraz Trzeciej Grupy Zwiadowczej. W odpowiedzi na jej prośbę na powierzchnię Jakku zostały wysłane B-wingi Ostrzy.[16]

Dalsze życie

Gial Ackbar jako członek Ruchu Oporu.

Po zakończeniu galaktycznej wojny domowej, Ackbar udał się na spokojną emeryturę na Kalamar. W 28 ABY brał udział w ceremonii odsłonięcia pomnika Baila Organy na Hosnian Prime. Gdy Leia Organa w związku z bezczynnością Nowej Republiki w sprawie mogącej czyhać na galaktykę zagrożeń zdecydowała się założyć Ruch Oporu,[17] Gial również dołączył do nowej organizacji, lecz zrobił to po uporczywych namowach księżniczki.[18] Kalamarianin był obecny w w hangarze na Hosnian Prime jako jeden z pierwszych członków, gdy Organa ogłaszała oficjalne powstanie Ruchu Oporu.[17] Jakiś czas później w galaktyce ujawnił się Najwyższy Porządek - rząd wyrosły ze szczątków Imperium i to właśnie z nim przyszło walczyć Ruchowi Oporu, gdyż sama Nowa Republika (pomimo cichej aprobaty dla militarnej organizacji) nie uważała kierowanej przez Snoke'a organizacji za zagrożenie. Kalamarianin wśród członków Ruchu Oporu cieszył się ogromnym szacunkiem jako jeden z nielicznych ocalałych dowódców, który walczył z Imperium u szczytu jego potęgi.[18]

W 34 ABY Ackbar został porwany przez Najwyższy Porządek. Post-imperialni zamierzali zabić admirała, lecz dzięki wysiłkom C-3PO, który zdobył namiary miejsca, gdzie przetrzymywano Giala, Poe Dameron zdołał ocalić Kalamarianina przed egzekucją.[19] Gdy układ Hosnian został zniszczony, w sztabie Ruchu Oporu na D'Qar odbyło się zebranie w sprawie ataku na bazę Starkiller, która była odpowiedzialna za rzeczoną tragedię. Ujrzawszy schematy nowej superbroni, Ackbar spytał skąd stacja takich rozmiarów czerpie energię, a Finn wyjaśnił mu, że z gwiazdy. Kiedy zapadła decyzja, by przypuścić szturm na termooscylator bazy Starkiller, Gial zauważył, iż X-wingi nie przedrą się przed osłony superbroni, na co Han Solo zgłosił się na ochotnika do misji wyłączenia tarcz. Podczas bitwy Kalamarianin był jednym z głównodowodzących, a po jej zakończeniu obserwował jak Millennium Falcon odlatuje na Ahch-To celem odnalezienia Luke'a Skywalkera.[20]

Poza światem Gwiezdnych wojen

Ackbar zadebiutował z Powrocie Jedi, gdzie podbił serca fanów kwestią To pułapka (ang. It's a trap!) (zdanie to jest jedną z najczęściej parodiowanych kwestii z Gwiezdnych wojen). Odgrywał go wtedy Tim Rose, a głosu użyczył Erik Bauersfeld.

Po trzydziestu trzech latach od premiery Powrotu, obaj aktorzy powrócili do roli admirała w epizodzie siódmym — Przebudzeniu Mocy. W część ósmej na pewno nie usłyszymy podkładu Bauerdfelda, gdyż zmarł 3 kwietnia 2016.

Przypisy

Źródła






Poczytaj o Gwiezdnych wojnach na Star Wars Extreme!