Zapraszamy na kanał Biblioteki Ossus na YouTube!


Myśliwiec RZ-1 A-wing

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przeglądasz kanoniczną wersję tego artykułu.
Przejdź do legendarnej wersji tego artykułu.


RZ-1.jpg
A-wing
Podstawowe dane
Pełna nazwa: Myśliwiec RZ-1 A-wing
Producent: Kuat Systems Engineering
Rodzaj: Myśliwiec kosmiczny
Specyfikacja techniczna
Długość: 9,6 m [1]
Wysokość: 3,11 m[2]
Szerokość: 6,48 m[2]
Silniki: Dwa silniki jonowe J-77 Event Horizon[2]
Prędkość w atmosferze: 1300 km/h[2]
Prędkość w kosmosie: 5100 G[2]
Hipernapęd: Klasa 1[2]
Uzbrojenie:
Osłony: Projektor tarcz ochronnych Z-9[2]
Różne
Załoga: 1 pilot
Rola: Myśliwiec przechwytujący
Przynależność:



Myśliwiec RZ-1 A-wing to typ myśliwca przechwytującego produkcji Kuat Systems Engineering. Dzięki swojej szybkości stosowane były one w szybkich atakach. Były to popularne maszyny we flocie Sojuszu Rebeliantów i brały one udział między innymi w bitwie o Endor.

Charakterystyka

Inspirowane republikańskimi myśliwcami z okresu wojen klonów, A-wingi były niewielkimi maszynami w kształcie klina,[1] których długość wynosiła 9,6 metra, szerokość 6,48 metra, a wysokość 3,11 metra. Dzięki dwóm silnikom jonowym J-77 produkcji Novaldex, maszyny te mogły osiągać prędkości 1300 kilometrów na godzinę w atmosferze i 5100 G w przestrzeni kosmicznej. Jednostki napędowe umieszczone były z tyłu kadłuba, zaś pomiędzy nimi znajdował się ster strumieniowy. Nad i pod silnikami umieszczone były pionowe skrzydła stabilizujące, na końcu których znajdowały się pierścienie kontrolujące wektor strumienia.[2]

Za uzbrojenie maszyn służyły dwa działa laserowe RG-9 produkcji Borstel umieszczone na końcach skrzydeł, nad którymi znajdowały się sensory celownicze, oraz dwie wyrzutnie rakiet wstrząsowych HM-6 stworzone przez Dymek. Znajdowały się one po obu stronach dziobu myśliwca[2] i mogły łącznie pomieścić 12 pocisków wstrząsowych.[3] Ponadto jednostki tego typu były wyposażone w projektor tarcz ochronnych Z-9 produkcji Sirplex umieszczony za kokpitem[2], który był generował tarcze ochronne wystarczająco mocne, aby wytrzymać dłuższy ostrzał wrogich myśliwców.[1] Przed osłoną kokpitu znajdował się zestaw zakłócający czujniki wroga, a na dziobie umieszczony był zestaw sensorów.[2] Nadawały się one zarówno do walki w przestrzeni kosmicznej, jak i atmosferze.[5]

Myśliwce tego typu często były modyfikowane. W czasach galaktycznej wojny domowej znaczna część jednostek tego typu została pozbawiona osłon i wytrzymalszego pancerza oraz ciężkiego uzbrojenia, co zapewniło im jeszcze większą prędkość, większą nawet od myśliwców TIE Interceptor. Część A-wingów posiadała wbudowaną kapsułę ratunkową[6].

Historia

Myśliwce tego rodzaju zaczęły być produkowane na kilka lat przed bitwą o Yavin. Początkowo zaprojektowano je jako jednostki eskortowe, lecz ich szybkość i zwinność sprawiła, iż wykorzystywano je do szybkich ataków i misji zwiadowczych.[7] W roku 4 BBY Eskadra Feniksów, która stanowiła część Komórki Feniks, składała się jedynie z tego typu maszyn. Brały one udział między innymi w ataku na imperialny konwój, w czasie której ich zadaniem było osłanianie frachtowca Ghost przed myśliwcami TIE, oraz ataku Dartha Vadera na flotę komórki. W czasie tej drugiej komandor Jun Sato wysłał eskadrę, aby przejęła ona wrogi myśliwiec TIE Advanced x1, lecz większość A-wingów została zniszczona, co było spowodowane niebywałymi umiejętnościami Vadera, ale pozostałe zdołały jednak się wycofać wraz z okrętami.[8] Niedługo potem odbudowana Eskadra brała udział w próbach przełamania blokady, jaką Imperium poddało planetę Ibaar.[9] W tym samym okresie opracowano również dwuosobową wersję szkoleniową A-winga, którą nazwano RZ-1T.[10]

Gdy w czasie galaktycznej wojny domowej Imperium Galaktyczne zwiększyło produkcję podstawowych myśliwców TIE/ln oraz modeli eksperymentalnych, Sojusz Rebeliantów rozpoczął poszukiwania myśliwców, które byłyby w stanie poradzić sobie ze wszystkimi maszynami wroga. Ich uwagę przykuły A-wingi, które już wcześniej pokazały na co je stać, i postanowili je zmodyfikować zapewniając im jak największą prędkość. W roku 4 ABY, w czasie bitwy o Endor, Eskadra Zielonych była złożona z maszyn tego typu. W początkowej fazie bitwy ich głównym celem było osłanianie krążowników Sojuszu przed myśliwcami wroga, gdy zaś tarcza planetarna chroniąca II Gwiazdę Śmierci została dezaktywowana, jedna jednostka tego typu wleciała wraz z Millennium Falconem do środka stacji bojowej, gdzie rozdzielili się, aby odciągnąć podążające za nimi myśliwce TIE. W końcowej fazie bitwy, gdy admirał Gial Ackbar wydał rozkaz ataku na superniszczyciel Executor, dwa myśliwce A-wing zniszczyły generator pola ochronnego stanowiska dowodzenia okrętu, zaś chwilę potem trafiony dowódca Eskadry Zielonych Arvel Crynyd poświęcił się rozbijając swój myśliwiec o mostek niszczyciela.[11] Inna pilotka Eskadry, Shara Bey, namierzyła prom typu Lambda, który uciekał z pola bitwy. Nim jednak zdążyła go zestrzelić, okazało się iż na jego pokładzie był Luke Skywalker. Shara odeskortowała go w bezpieczne miejsce.[12]

Dodatkowo jedna maszyna tego typu należała do przywódcy Eskadry Ostrzy, Adona Foxa, który poprowadził B-wingi eskortowane przez A-wingi do ataku na gwiezdny niszczyciel Devastator. Duża część jednostek została zniszczona przez działa laserowe niszczyciela lub w walce z myśliwcami TIE Interceptor. Fox zdołał zniszczyć myśliwiec dowódcy wrogiej eskadry, Gradda, lecz jego myśliwiec został dotkliwie uszkodzony i nie mógł użyć kapsuły ratunkowej.[6]

Siedemnaście dni po śmierci Palpatine'a, maszyny te walczyły w bitwie o Cawa City na Sterdic IV.[5] Myśliwce tego typu były cały czas w służbie Rebelii, a gdy ta przeobraziła się w Nową Republikę, A-wingi stanowiły część floty nowej władzy. Brały między innymi udział w bitwie o Akivę[13] oraz bitwie o Jakku.[4] Po odejściu ze służby Shara Bey zachowała swój myśliwiec, który później był pierwszą maszyną, za której sterami siedział jej syn, Poe Dameron.[14]

Ponad dwadzieścia lat po zakończeniu galaktycznej wojny domowej, firma Novaldex opracowała nowy model A-winga, który nazwała Podwójne A. Testami maszyny zajmował się w roku 28 ABY Han Solo, który wziął w niej udział w wyścigu o nazwie Złe Oko. W tym samym wyścigu brała udział Greer Sonnel pilotująca swojego wysłużonego A-winga pamiętającego jeszcze czasy Imperium, Ossifrage.[15]

Ciekawostki

Rysunek koncepcyjny

Na rysunkach koncepcyjnych Ralpha McQuarriego A-wing mają niebieskie malowanie. Została ono zmienione na czerwone, aby móc wykorzystać modele w czasie kręcenia scen z użyciem Bluescreena. Oryginalny wygląd został przywrócony w filmie pilotażowym drugiego sezonu serialu Rebelianci, Rebelianci: Oblężenie Lothal[8].

Przypisy

Źródła

Ossus mini 2.png
Zobacz kolekcję grafik dotyczących
A-wingów.





Poczytaj o Gwiezdnych wojnach na Star Wars Extreme!