Zapraszamy na kanał Biblioteki Ossus na YouTube!


Sithowie

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przeglądasz kanoniczną wersję tego artykułu.
Przejdź do legendarnej wersji tego artykułu.


Obi Stub3.png
Być może w archiwach są braki.

Ten artykuł wymaga poszerzenia.


Prosimy, rozbuduj go, korzystając z zaleceń edycyjnych i uwag zawartych w dyskusji.  
Ten artykuł wymaga poszerzenia o: Propaganda: A History of Persuasive Art in the Galaxy oraz Tarkin.




Sithowie, zwani również Zakonem Sithów to frakcja użytkowników Mocy służąca ciemnej stronie i skupiająca jej zwolenników. Narodzili się podczas Stuletniej Ciemności, a ich głównym celem było przejęcie władzy nad galaktyką i zniszczenie Zakonu Jedi. Zazwyczaj używali mieczy świetlnych o czerwonych klingach, a część z nich przyjmowała tytuł Dartha.

W bliżej nieokreślonym czasie, Darth Bane wprowadził Zasadę Dwóch w myśl której w galaktyce mogło przebywać jednocześnie tylko dwóch Sithów. W roku 4 ABY, dzięki działaniom swojego syna, Luke'a Skywalkera, Darth Vader wrócił na jasną stronę, pokonując ostatniego lorda Sithów, Dartha Sidousa.

Historia

Czasy starożytne

Przez wieki Jedi żyli między sobą w pokoju i harmonii, aż nastała Stuletnia Ciemność, w czasie której narodził się Zakon Sithów, który stał się śmiertelnym wrogiem Zakonu Jedi i za cel postawił sobie jego zniszczenie.[12] W nieznanym okresie, Sithowie wybudowali na Malachorze świątynię. Wszystko to nadzorowała potężna, nieznana z imienia lady Sithów, która w sanktuarium umieściła superbroń zasilaną swoim holokronem. Pod koniec budowy, świątynię zaatakowali Jedi. Podczas walki doszło do odpalenia broni, przez co wszyscy uczestnicy bitwy zostali zamienieni w kamień. Wydarzenie to przeszło do historii jako Wielka Plaga na Malachorze.[13][3]

Narodziny Zasady Dwóch

Sithów charakteryzowało to, że potrafili walczyć nie tylko z wrogami, ale również przeciw sobie, napędzani nienawiścią i żądzą władzy. Podczas jednej z takich bratobójczych walk Sithowie niemal całkowicie wyginęli. Przeżył tylko Darth Bane, który by zapobiec podobnym sytuacjom w przyszłości postanowił zmienić zasady funkcjonowania Zakonu Sithów. Odtąd mogło być na raz tylko dwóch lordów Sithów — mistrz posiadający potęgę i uczeń, który pożądał potęgi. Dogmat ten był znany jako Zasada Dwóch.[4]

Realizacja planów

W 32 BBY miał miejsce kryzys związany z konfliktem między planetą Naboo i Federacją Handlową. W jego wyniku kanclerzem Republiki został Sheev Palpatine, potajemnie będący Mrocznym Lordem Sithów o imieniu Darth Sidious. Był to pierwszy krok w realizacji planu, mającego na celu przejęcie władzy nad galaktyką i zniszczenie Zakonu Jedi.[10]

W tym samym czasie na Naboo ranny został Darth Maul, pierwszy uczeń Sidiousa. Odtąd Zabrak przestał być Sithem i zmuszony był do przebywania w ukryciu.[10]

W 22 BBY wybuchły wojny klonów jako wynik spisku Sidiousa, który rządził Republiką i jego ucznia, Dartha Tyranusa, który stanął na czele Konfederacji Niezależnych Systemów — drugiej strony konfliktu. Podczas wojny zginęło wielu Jedi, co bardzo ułatwiło realizację sithańskiego planu.[1]

W 19 BBY, Darth Sidious postanowił ostatecznie zrealizować swój plan. W tym celu postanowił przeciągnąć na ciemną stronę Anakina Skywalkera, który był wybrańcem i wyjawił mu swoją tożsamość, obiecując ocalić jego żonę od śmierci. Powołał się tym samym na opowieść o lordzie Plagueisie. Wprawdzie Anakin poinformował o tym fakcie mistrza Windu, ostatecznie jednak stanął po stronie Sidiousa i przeszedł na ciemną stronę, stając się Darthem Vaderem. Palpatine wysłał nowego ucznia, by wymordował wszystkich Jedi w świątyni, a sam wydał służącym w armii Republiki klonom rozkaz 66, który nakazywał zabicie wszystkich Jedi. Mistrzowie Yoda i Obi-Wan Kenobi próbowali jeszcze powstrzymać Sithów, ale ich próby zakończyły się niepowodzeniem. Odtąd Darth Sidious sprawował władzę nad galaktyką jako Imperator Galaktyczny utworzonego przez siebie Imperium Galaktycznego, a nieliczni ocalali Jedi zostali zmuszeni do ukrycia się.[5]

Pierwsze bunty przeciw Palpatine'owi

Pojedynek Vadera z Ahsoką Tano.

By nie dopuścić do odrodzenia się Jedi, Darth Vader utworzył Inkwizycję i stanął na jej czele. W 5 BBY zaczęły narastać bunty przeciwko tyranii Palpatine'a. Jednym z przywódców rebeliantów była Ahsoka Tano, była uczennica Anakina Skywalkera. Jednocześnie, na planecie Lothal, w miejscowej komórce buntowników działał rycerz Jedi Kanan Jarrus, który znalazł sobie padawana w osobie Ezry Bridgera. By powstrzymać ich dwoje, Vader wysłał za nimi w pościg Wielkiego Inkwizytora, ale Kanan zdołał go pokonać. Gdy Mroczny Lord odkrył, że wśród rebeliantów jest jego była uczennica, wysłał do walki piątego brata i siódmą siostrę. Gdy ósmy brat odkrył obecność na Malachorze obecność wszystkich trzech Jedi i Maula, wezwał na pomoc piątego brata i siódmą siostrę, a ci wezwali samego Vadera. Mroczny Lord Sithów przybył do starożytnej świątyni, by zabrać stamtąd antyczny holokron i przekazać mistrzowi. Stoczył wtedy pojedynek z byłą uczennicą. W wyniku walki i wybuchu, który nastąpił w świątyni, Vader został ciężko ranny, a Jarrus i Bridger zabrali ze sobą holokron.[2]

Galaktyczna wojna domowa

W 0 BBY do Sojuszu Rebeliantów dołączył Luke Skywalker, syn Anakina, którego Obi-Wan strzegł na Tatooine. Młodzieniec był równie silny Mocą co ojciec. Kenobi już zaczynał go szkolić, gdy poległ w walce z Vaderem. Jednak sam Luke zdołał zniszczyć najpotężniejszą broń Imperium — Gwiazdę Śmierci. Podczas bitwy, Vader wyczuł, że chłopak jest silny Mocą.[14] Postanowił odkryć jego tożsamość. W tym celu wynajął łowcę nagród Bobę Fetta, który dostarczył mu nazwisko młodzieńca.[15][16] Palpatine nie miał wątpliwości, że to syn Anakina Skywalkera. Obaj Sithowie postanowili przeciągnąć Luke'a na ciemną stronę, który w tym czasie szkolił się na Jedi. Podczas pojedynku na Bespinie, Vader wyjawił Skywalkerowi, że jest jego ojcem.[17]

Ostateczna walka Sithów i Jedi.

W 4 ABY doszło do ostatecznej walki Jedi i Sithów. Darth Sidious przygotował plan mający na celu zdławienie Rebelii i postanowił wspólnie z Vaderem przeciągnąć Skywalkera na ciemną stronę, który w tym czasie stał się w pełni wyszkolonym rycerzem Jedi. Podczas bitwy o Endor, doszło do ostatecznej walki Luke'a Skywalkera i Dartha Vadera, a Sidious wszystkiemu się przyglądał, chcąc rozbudzić ciemną stronę u młodzieńca. Ten miał przewagę nad ojcem, jednak nie zamierzał z nim walczyć, lecz zawrócić z powrotem na jasną stronę. Gdy Vader zagroził, że przeciągnie siostrę Luke'a na ciemną stronę, ten w gniewie zaatakował ojca i pokonał go, ucinając mu dłoń. Sidious pochwalił Skywalkera i próbował go przekonać do zabicia ojca i zostania jego nowym uczniem. Luke zdecydowanie odmówił i odrzucając swój miecz, oświadczył, że jest Jedi. Wtedy Palpatine postanowił go zabić błyskawicami Mocy. Cierpiący Luke błagał ojca o pomoc. Ten widząc męczarnie syna zwrócił się przeciwko imperatorowi i stając się ponownie Anakinem Skywalkerem wrzucił Sidiousa do szybu reaktora II Gwiazdy Śmierci, zabijając go. Sam niedługo potem poniósł śmierć w wyniku odniesionych obrażeń. W ten sposób Sithowie przestali istnieć.[11]

Dziedzictwo

Po śmierci Sidiousa i Vadera, Zakon Sithów już się nie odrodził. W jego miejsce została powołana nowa organizacja skupiająca zwolenników ciemnej strony — Rycerze Ren. Ich mistrzem był Kylo Ren, wnuk Vadera. Służyli oni Najwyższemu Porządkowi i jego przywódcy Snoke'owi — potężnemu użytkownikowi ciemnej strony, który nie był Sithem.[18]

Przypisy

Źródła






Poczytaj o Gwiezdnych wojnach na Star Wars Extreme!