Mandalora
Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
| |
| Mandalora |
|---|
| Astrografia | |
|---|---|
| Region: | Zewnętrzne Rubieże[1] |
| Układ: | Mandalore[1] |
| Gwiazda: | 1: Mandalore[1] |
| Księżyce: | 2[1] (w tym Concordia) |
| Współrzędne (mapa): | O-7 |
| Długość dnia: | 19 standardowych godzin[1] |
| Długość roku: | 366 standardowych dni[1] |
| Geografia | |
| Średnica: | 9200 km[1] |
| Dominujący krajobraz: | Dżungle, morza, pustynie[1] |
| Społeczeństwo i inne | |
| Języki: | Mando'a i Basic[1] |
| Rząd: | Przywódca klanów[1] |
| Struktura demograficzna: | |
| Główne miasta: | Sundari |
| Import: | Surowce[1] |
| Eksport: | Statki kosmiczne i najemnicy[1] |
Mandalora to główna planeta sektora Mandalore leżącego w Zewnętrznych Rubieżach. Ojczyzna Mandalorian.
Spis treści |
Historia
Około roku 7000 BBY przywódca Taungów, Mandalor Pierwszy, poprowadził swe siły do podbicia nowego świata, który ostatecznie został honorowo nazwany jego imieniem (Manda'yaim w Mando'a). Podczas kolonizowania planety Taungowie zdołali ujarzmić dżunglę oraz wybić ogromne mythozaury, zostawiając ich szkielety na powierzchni Mandalory.[1]
Gdy w 3996 BBY rozgorzała wielka wojna Sithów, ówczesny przywódca, Mandalor Nieposkromiony, sprawił że wszystkie klany w większości opuściły planetę, by móc podbijać odległe układy gwiezdne. Ich krucjaty trwały dekadami. Ostatecznie w 3965 BBY wybuchły wojny mandaloriańskie, podczas których Mandalorianie walczyli z lojalistami Republiki Galaktycznej. W tych czasach przestrzeń przynależna Mandalorianom rozszerzyła się na większość północnego kwadrantu galaktyki. Ich podboje przerwało pokonanie Mandalora Ostatecznego przez Revana w 3960 BBY. Mimo to Mandalora wciąż pozostała centrum ich znacząco zmniejszonej przestrzeni. Pełniła wtedy funkcję stolicy dla wielu klanów, które zaczęły parać się najemnictwem.[1]
Dalsza historia Mandalory i jej społeczeństwa jest bardzo podzielona. Mandalorianie podzielili się na przeróżne frakcje. Część z nich była wojownikami, starającymi się żyć i postępować według ich pradawnych kodeksów honorowych. Inna część starała się podbić pobliskie układy, jeszcze jedna chciała dołączyć do galaktycznego społeczeństwa, inni zaś starali się żyć ponad wszystkimi prawami i regułami, narzucanymi przez międzygwiezdną cywilizację. Opinię wojowniczego społeczeństwa Mandalorianie wyrobili sobie zwłaszcza w wiekach następujących po reformacjach ruusańskich.[1]
W dziesięcioleciu rozpoczętym przez rok 730 BBY sektor Mandalore został zdewastowany przez wojnę jego mieszkańców z Republiką i Jedi. Owa katastrofa dała początek Nowym Mandalorianom, czyli frakcji, która postanowiła odrzucić przemoc i walkę na rzecz przetrwania Mandalory, widząc w nowym stylu życia jedyny ratunek dla swej ojczyzny. Przez następne wieki grupa ta stała się dominująca w społeczeństwie Mandalorian. Naprzeciw niej stały rozproszone odłamy nomadów, kłócących się ze sobą o prawo dziedzictwa władzy według ich dawnych kodeksów. Ostatecznie buntownicy - pragnąc powrotu do korzeni - pokonali Nowych Mandalorian i sprawili, że kolejny raz Mandalora i jej mieszkańcy stali się postrachem dla swojej części galaktyki.[1]
Mandalora podupadła podczas rządów Imperium Galaktycznego. Wtedy władzę na planecie dzierżył niejaki Suprema, imperialny nadzorca, który przekształcił świat w centrum handlu niewolnikami. W 3 ABY Fenn Shysa zniszczył bazę Supremy, znajdującą się w tzw. Mieście Kości.[1]
Podczas wojny z Yuuzhan Vongami Boba Fett - ówczesny przywódca - w trosce o przetrwanie planety zaczął udawać współpracę Mandalorian z najeźdźcami. Gdy prawda wyszła na jaw, Fett wraz ze swoimi superkomandosami musiał bronić Mandalory przed kontratakiem Yuuzhan. Po zakończeniu inwazji i zwycięstwie Sojuszu Galaktycznego oraz sprzymierzeńców, Boba zaakceptował swoją przywódczą rolę i obrał sobie za cel przywrócenie Mandalorian do dawnej chwały.[1]
Charakterystyka
Część Mandalory ma charakter równinny, ogromne przestrzenie z rzadkimi drzewami, stłoczonymi wokół siebie. Domy mają różnorakie położenie, od domów na drzewach po twierdze do połowy zbudowane w ziemi, usiane tunelami.
Obcym ta planeta wydawała się prymitywna, szorstka i ponura. Mandalorianie natomiast nie przywiązywali wagi do wyglądu ich planety.
