Projekt Nekromanta

Projekt Nekromanta był ściśle tajnym projektem naukowym Imperium Galaktycznego prowadzonym w laboratoriach wydrążonych w górze Tantiss na planecie Wayland. Badaniom przewodził doktor Royce Hemlock i robił to na zlecenie samego Sheeva Palpatine'a. Celem prac był tak zwany "genetyczny midichlorian", czyli znalezienie metody tworzenia silnych Mocą klonów, by imperator posiadał naczynia, do których mógłby nieskończenie przenosić swoją świadomość, zapewniając sobie w ten sposób nieśmiertelność. Badania Hemlocka zostały zniweczone w 18 BBY, gdy Parszywa Zgraja celem uratowania Omegi zaatakowała górę Tantiss, doprowadzając do zniszczenia laboratoriów i zabijając Royce'a. Po tym wydarzeniu, gubernator Wilhuff Tarkin podjął decyzję o zamknięciu Projektu Nekromanta, by przeznaczane na niego środki przenieść na budowę Gwiazdy Śmierci. Mimo to, prace nad tworzeniem klonów Palpatine'a wciąż były w sekrecie kontynuowane na planecie Exegol, czym zajmowali się naukowcy należący do kultu Wiecznych Sithów – efektem ich prac były między innymi nieczuły na Moc "syn" imperatora znany jako Dathan, potężny Mocą i zdeformowany humanoid Snoke czy w końcu niedoskonały klon, do którego Sidious przeniósł swoją świadomość po pierwszej śmierci poniesionej podczas bitwy o Endor. Po upadku Imperium, Projekt Nekromanta niezależnie od Wiecznych Sithów wskrzesili również Brendol Hux i moff Gideon, a ich celem było stworzenie silnych Mocą klonów tego drugiego, które miały być elitarną jednostką Resztek Imperium podczas planowanego ataku na Nową Republikę – ich wysiłki przyniosły efekt, ale klony Gideona zostały zniszczone przez Dina Djarina w 9 ABY podczas walk o Mandalorę.

Historia

Darth Sidious od swojego mentora poznał sposób na oszukanie śmierci, a była to technika transferu esencji polegająca na przenoszeniu świadomości do innego ciała. By jednak Palpatine mógł ostatecznie przypieczętować swoją nieśmiertelność, konieczne było jeszcze opracowanie metody tworzenia silnych w Mocy klonów, posiadających odpowiednio wysoką liczbę midichlorianów, by nowe ciało zdołało utrzymać ogrom tkwiącej w imperatorze potęgi. To było jednak zagadnienie związane z nauką, a nie mistycyzmem, więc Palpatine zdał się na jednego ze swoich zaufanych naukowców – doktora Royce'a Hemlocka. Badania zaczęły się od razu po ustanowieniu Imperium Galaktycznego, a prowadzono je w laboratoriach wybudowanych w górze Tantiss znajdującej się na planecie Wayland. Materiału do badań mu nie brakowało, gdyż w Tantiss w specjalnym skarbcu więziono silne Mocą dzieci, które chwytali wynajęci przez Hemlocka łowcy nagród. Celem projektu było opracowanie metody pomyślnej duplikacji poziomu midichlorianów, czyli chodziło o to, by klon posiadał identyczny lub nawet wyższy poziom midichlorianów niż bazowy dawca i przy tym nie posiadał wad fizyczno-anatomicznych – fachowo nazywano to "genetycznym midichlorianem". Najważniejszym naukowcem w Projekcie Nekromanta była specjalizująca się w klonowaniu Kaminoanka Nala Se, lecz robiła to pod przymusem – Hemlock sprowadził ją na Wayland po tym, jak imperialni ją schwytali podczas zagłady Tipoca City. Pierwsze badania wykazały, że bezpośrednie klonowanie poziomu midichlorianów jest wykluczone, gdyż rodzi to zdeformowane klony, lecz Nala Se wymyśliła inny sposób – łączenie krwi osoby silnej Mocą z krwią osobnika, który z urodzenia nie był wrażliwy na Moc. Tutaj do gry weszli żołnierze-klony, których po wycofaniu ze służby z różnych powodów uwięziono w Tantiss – ich krew mieszano z krwią silnych Mocą dzieci. Jednak ten pomysł również nie był zbyt owocny, ponieważ po przeszczepie albo rodziły się deformacje albo poziom midichlorianów ulegał rozmyciu. Jednakże sam fakt, że zaczęły powstawać niezdeformowane klony był już krokiem naprzód. Kluczowe więc było już tylko znalezienie osobnika nietworzącego deformacji, którego krew zachowałaby poziom midichlorianów dawcy.

By zmusić Nalę Se do prowadzenia badań, Hemlock na Wayland sprowadził Omegę – żeńskiego niezmodyfikowanego klona, która na Kamino była asystentką Nali, a od czasu zakończenia wojen klonów uciekała przed imperialnymi wraz z Parszywą Zgrają. Kaminoance przez cały czas sprytnie udawało się sprawiać, by próbka krwi Omegi nie została zmieszana z krwią dzieci silnych Mocą. Pewnego dnia dziewczynie udało się w końcu zrealizować żmudnie budowany plan ucieczki z góry Tantiss, czego dokonała wraz z Crosshairem. Tuż przed tym krew Omegi w końcu została zmieszana z krwią wrażliwego na Moc dziecka, gdyż tego dnia eksperyment wykonywała nie Nala Se, lecz Emerie Karr (asystentka Hemlocka). Wyniki próby wykazały długo oczekiwany sukces – przeszczep midichlorianów się udał nie powodując deformacji. To oznaczało, iż Omega musi za wszelką cenę pozostać żywa, więc Royce pozwolił uciec jej i Crosshairowi. Zbiedzy wrócili do Parszywej Zgrai, która przez resztę 18 BBY próbowała ustalić współrzędne Tantiss, by móc ruszyć z odsieczą uwięzionym tam klonom, zaś Hemlock starał się za wszelką cenę złapać z powrotem Omegę, co w końcu mu się udało. Dziewczyna została uwięziona w skarbcu wraz z wrażliwymi na Moc dziećmi i razem z nimi zaczęła planować kolejną ucieczkę. Zżyła się również z doktor Karr, która po ucieczce Omegi przejęła nadzór nad projektem (Nala Se została uwięziona, gdyż Royce odkrył jej sabotaże). Emerie również była klonem, co w połączeniu z więzami, jakie wytworzyła z pozostałymi dziećmi sprawiło, iż zaczęła się odwracać od Hemlocka i Imperium. Parszywa Zgraja natomiast w desperackim posunięciu zdołała się w końcu dostać na Wayland i zaczęła się ostateczna potyczka o los Omegi, klonów i Projektu Nekromanta. Walka zakończyła się sukcesem buntowników i ich ucieczką oraz śmiercią Royce'a, zaś laboratoria uległy zniszczeniu, do czego przyczyniło się wypuszczenie klona bestii Zillo. Po tych wydarzeniach, gubernator Wilhuff Tarkin zdegustowany porażką Hemlocka, rozkazał zamknąć definitywnie kompleks w Tantiss, a przeznaczane na Projekt Nekromanta środki przenieść na budowę Gwiazdy Śmierci.

Pomimo zniszczenia laboratoriów w górze Tantiss, prace nad stworzeniem Sidiousowi odpowiedniego klona wciąż trwały, za co odpowiadali naukowcy należący do Wiecznych Sithów – kultu ciemnej strony mieszkającego na ukrytej w Nieznanych Regionach planecie Exegol, którego istnienie Palpatine trzymał w tajemnicy nawet przed najważniejszymi imperialnymi (na czele z Darthem Vaderem, jego uczniem). Po utraceniu Omegi przepadła szansa na stworzenie silnego w Mocy i niezdeformowanego klona, lecz eksperymenty Wiecznych Sithów przyniosły kilka efektów. Jednym z nich była istota, która w późniejszych latach była znana jako Snoke – potężny Mocą humanoid, lecz zbyt zdeformowany, by zostać nowym naczyniem imperatora. Inną osobą wynikłą z tych eksperymentów był "syn" Palpatine'a, który pod względem fizyczno-anatomicznym nie miał defektów, ale nie posiadł też wrażliwości na Moc, więc dla Sheeva i tak był bezużyteczny, który jednak zdecydował się go zachować, ponieważ badania wykazały, że potomstwo takiego klona będzie już miało duże szanse nabyć wrażliwość na Moc. Ów osobnik w 3 ABY zdołał uciec z Exegolu i przybierając imię Dathan zaczął błądzić po galaktyce, aż w końcu osiadł na planecie Hyperkarn i ożenił się z poznaną tam kobietą imieniem Miramir. Wieczni Sithowie zdołali również stworzyć klona Sidiousa, który był silny Mocą, ale zdeformowany. I to właśnie do tego ciała Palpatine przeniósł swoją świadomość po tym, jak jego oryginalne ciało w 4 ABY poniosło śmierć podczas bitwy o Endor. Ponieważ ten klon był wadliwy, zaczął się rozpadać, więc trzeba go było podpiąć do starożytnej maszyny pompującej płyny, co jedynie było opóźnieniem procesu rozpadu o dekady, więc musiało to być rozwiązanie tymczasowe, aż Sheev nie doczeka się ciała zdolnego utrzymać jego potęgę – do tego czasu był skazany na trwałe przebywanie na Exegolu. Jednakże Wieczni Sithowie nie byli jedynymi, którzy po upadku Imperium eksperymentowali z tworzeniem silnych Mocą klonów. Niezależnie od kultystów, Projekt Nekromanta został wskrzeszony przez zasiadających w Radzie Cienia (organie zarządczym Resztek Imperium) Brendola Huxa i Gideona. Ich celem było stworzenie silnych w Mocy klonów tego drugiego, które miały być elitarnymi oddziałami podczas planowanego ataku na Nową Republikę. Gideon zmuszał do pracy wyspecjalizowanego w klonowaniu doktora Penna Pershinga, który wykorzystywał metodę łączenia nici DNA od różnych dawców, by otrzymywać ich najlepsze cechy. Dzięki tej metodzie, klony Gideona były udane, a powstawały w bazie na Mandalorze, gdzie moff miał swoją siedzibę. Jednak w 9 ABY doszło do ataku Mandalorian, którzy chcieli odzyskać swoją kolebkę. Bitwa zakończyła się klęską Resztek Imperium i śmiercią Gideona, a jego silne Mocą klony zostały zniszczone przez Dina Djarina.

Źródła

• W zamknięciu
• Cienie Tantiss
• Kryzys tożsamości
• Punkt bez powrotu
• Ostatnia szansa
• Przenikanie
• Uderzenie
• Kawaleria przybywa
•   Szpiedzy (Pierwszy raz zidentyfikowany jako Projekt Nekromanta)
•   Powrót
• Skywalker. Odrodzenie. Opowieść filmowa
• The Rise of Skywalker: The Visual Dictionary
• The Secrets of the Sith