Siódma Dywizja

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
Siódma Dywizja
Przywódca/Przywódcy Komandor Wedge Antilles[1]
Data założenia 3 ABY[2]
Przynależność Sojusz dla Przywrócenia Republiki[2]



Siódma Dywizja była jedną z kilku formacji, na które podzielono flotę Sojuszu Rebeliantów po ewakuacji z Hoth. Jednym z jej dowódców był komandor Wedge Antilles. Do dywizji należał między innymi krążownik Home One wraz z Eskadrą Czerwonych.

Po podziale udali się nad Elessię.[3] W wyniku uzyskania dostępu do ich kodów komunikacyjnych przez Imperium Galaktyczne Siódma Dywizja została namierzona przez Tarkin's Will pod dowództwem komandor Ellian Zahry stojącej na czele jednostek ścigających podzieloną flotę.[2] Udało im się skontaktować z Czwartą Dywizją księżniczki Leii Organy, która wiedząc o sytuacji celowo odpowiedziała na ich komunikat, aby przeprowadzić kontratak na siły Imperium. Jednostki Zahry zaatakowały Siódmą Dywizję,[4] na co Organa przeniosła do ich położenia Czwartą Dywizję i uderzyła w imperialnych. Eskadra Zielonych usunęła TIE napierające na wrota Home One i pozwoliła na dołączenie do bitwy myśliwców Eskadry Czerwonych, co wkrótce skłoniło Zahrę do odwołania swoich statków i zakończenia bitwy.[1] Po wszystkim obie dywizje połączyły siły.[3]

W ramach realizacji dalszych założeń operacji Eskadra Gwiezdny Blask zdołała namierzyć Jedenastą Dywizję na Ab Dalis, gdzie ci padli ofiarą ataku Imperium Galaktycznego. Piloci zdołali jednak aktywować jeden z wulkanów, dzięki czemu wysadzili okręt dowodzenia wroga i wyzwolili jednostkę.[5] Wkrótce udało im się namierzyć na Panisii ostatnią z przetrwałych jednostek, Drugą Dywizją. Złączone siły floty udały się na miejsce[6] i stanęły do walki z Tarkin's Will, który mimo znacznych strat udało im się zniszczyć.[7]

Przypisy

Źródła