Krążownik typu Vibre
|
|
| Krążownik typu Vibre |
| Podstawowe dane | |
|---|---|
| Pełna nazwa: | Vibre Assault Cruiser |
| Producent: | Silviut Corporation |
| Rodzaj: | Krążownik |
| Specyfikacja techniczna | |
| Długość: | 100 m |
| Prędkość w atmosferze: | 1000 km/h |
| Hipernapęd: | Klasy 1 |
| Uzbrojenie: | |
| Różne | |
| Załoga: | 45 |
| Pasażerowie: | 60 |
| Ładowność: | 500 t |
| Cena: | 2 259 000 cr |
| Przynależność: | Imperium Galaktyczne |
Krążownik typu Vibre był typem imperialnego krążownika zaprojektowanego specjalnie do działań korsarskich w obliczu zdobywania coraz większych wpływów przez Nową Republikę. Jego producentem była firma Silviut Corporation.
Historia
Krążowniki typu Vibre weszły do służby w okresie kampanii wielkiego admirała Thrawna jako jeden z rozpaczliwych środków w walce o przetrwanie w obliczu umocnionej i rosnącej w siłę Nowej Republiki. Imperium nigdy nie potrafiło jednak należycie wykorzystać możliwości, jakie dawało zatrudnianie korsarzy, tak więc nawet udostępnienie im niemal idealnych do takich działań okrętów nie zmieniło wiele w panującym układzie sił.
Charakterystyka
W porównaniu z innymi krążownikami, jego nazwa mogła być traktowana poważnie tylko wówczas, jeśli uzupełniło się ją o określenie "kieszonkowy". W rzeczywistości Vibre nie miał większych szans nawet z okrętem typu Carrack. Stawiane przed nim zadania spełniał jednak lepiej niż znakomicie. Zaawansowane systemy maskowania pozwalały mu wnikać głęboko poza linie wroga i czatować na jego liniach komunikacyjnych i zaopatrzeniowych. Napotykane frachtowce szybko unieruchamiał się za pomocą dział jonowych i promieni ściągających, a przewożeni astrożołnierze dokonywali abordażu, rozprawiając się z ewentualnymi przeciwnikami obecnymi na pokładzie. Potem przychodziła pora na wysłanie załogi pryzowej i odesłanie zdobyczy do własnego portu, lub też proste przeniesienie ładunku na pokład korsarza. W czasie tych operacji Vibre nie musiał obawiać się interwencji praktycznie żadnych standardowych jednostek patrolowych. W najgorszym przypadku jego osłony pozwalały mu wytrzymać do czasu ucieczki w nadprzestrzeń, a z reguły umożliwiały zniszczenie lub odpędzenie słabszych jednostek i wykonanie zadania przed nadejściem silniejszych przeciwników.
Źródła
