Zapraszamy na kanał Biblioteki Ossus na YouTube!


Archiwista:Power of the Light Side

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Power of the Light Side - jestem aktywnym archiwistą od listopada 2015, choć na Ossusa zaglądałem już kilka lat wcześniej. Przez pewnien czas moje zainteresowanie Gwiezdnymi Wojnami zmalało, gdyż brakowało jakichkolwiek nowości, jednak odżyło dzięki Przebudzeniu Mocy. Po ponownym zajrzeniu na Ossusa zauważyłem, iż z informacjami z nowego kanonu jest krucho. Brakowało zwłaszcza mnóstwa podziałów. W związku z tym stałem się archiwistą, by pchnąć Ossusa do przodu. Początki były trudne, gdyż przesadzałem z podziałami. Zarobiłem nawet bana od DantE i byłem blisko drugiego, ale w końcu załapałem rozsądek. Moim celem jest rozwijanie kanonicznych artykułów, zwłaszcza o wielkiej trójce z oryginalnej trylogii i wszystkich dotyczących galaktycznej wojny domowej. W legendarnych dodaję jedynie zakładkę {{Era|legends}} i zmieniam linki na {{L|}}.

Moje artykuły

Od stania się archiwistą natworzyłem mnóstwo artykułów. Nigdy nie liczyłem, więc nie wiem jak sytuacja ma się w chwili obecnej. Jednak pod swoją "opiekę" wziąłem kilka artykułów. Oto one:

  1. Luke Skywalker
  2. Galaktyczna wojna domowa
  3. Leia Organa
  4. Han Solo
  5. Ezra Bridger
  6. Chewbacca
  7. Nowa Republika

Brudnopis

Bitwa o Jakku

Poszukiwania Raxa

Gallius Rax zawarł z posiadającą wielkie wpływy na Jakku Huttyjką Niimą umowę o dostarczanie mu dzieci z sierocińców na planecie. Przywództwo Raxa zdemobilizowało imperialnych wojskowych, którzy wykazując objawy paranoi stali brutalni i agresywni względem cywilnych mieszkańców, a sam kanclerz Imperium uczynił swoich podwładnych mocno mu oddanymi fanatykami, którym wmówił im, że na Jakku zostaną poddani próbom i szkoleniu, które zahartują ich na niezwyciężoną armię, która pokona Nową Republikę. Rae Sloane i Brentin Wexley poznali te fakty jak również przeszłość Galliusa do czasu aż został zabrany z Jakku przez Palpatine'a. Dzięki smykałce do techniki Brentina zdołali oni zlokalizować pewnego szturmowca, który miał wątpliwości co do działań Raxa. Nosił on numer RK-242. Wyjawił Sloane, że za terenami Goazon i Zapadliskami została założona baza imperialna, którą Gallius traktował jak fortecę. Codziennie napływały tam nowego dostawy TIE-ów, maszyn kroczących, żołnierzy i transportowców. Zdradził również, że w Żebrzącej Dłoni mogą się znajdować jakieś stare systemy uzbrojenia mogące pochodzić jeszcze sprzed nastania Imperium. Rae i Brentin bezzwłocznie udali się na skraj Doliny Eremity, gdzie znajdowała się rzeczona forteca Galliusa, a tym terenem władała Niima. Sloane i Wexley zostali tam schwytani przez jej fanatycznych sługusów i zaprowadzeni przed oblicze Huttyjki. Tam wielka admirał próbowała wynegocjować od Niimy zgodę na przebycie jej terytorium do Żebrzącej Dłoni. Ta odmówiła i wyjawiła, iż zawarła z Raxem umowę na mocy której wykonywała dla kanclerza pewne zadanie, a on w zamian dostarczał Niimie broń, sprzęt i surowce. Sloane skojarzyła te fakty z informacją poznaną wcześniej od Koloba o wykradaniu dzieci. Domyśliła się, że to ludzie Huttyjki za tym stoją. Niima nie wiedziała co dokładnie Gallius buduje w swojej fortecy i Rae próbowała ją skusić możliwością poznania tego sekretu. Gdy ta próba spełzła na niczym, wielka admirał wyjawiła Huttyjce informację o tajemniczej starej broni w Żebrzącej Dłoni. Przekonała Niimę do zawarcia umowy obietnicą, iż dostanie tę broń jeśli pomoże jej dostać się do Raxa.[1]

Rae i Brentin ruszyli w konwoju wraz z Niimą, który bardzo się ociągał. Zostali zabrani w charakterze widzów. Podczas drogi Sloane zaplanowała rozprawienie się z kilkoma niewolnikami Huttyjki, by zdobyć ich blastery oraz skutery kołowe, a następnie za ich pomocą dostać się do Raxa. Po dyskusji z Wexleyem na temat przyświecających im motywów zaatakowała jednego ze sługusów Niimy i zdobyła jego blaster. Jednak z próby skradnięcia skutera wyszły nici, gdyż ten natychmiastowo oddalił się od niej, a reszta niewolników podniosła larum, co doprowadziło do obudzenia Huttyjki, a ta kazała aresztować Rae i Brentina. Sloane zaczęła z nimi walczyć, gdy nagle jeden z nich zaatakował ją maczetą. Z tej opresji uratował ją Wexley i następnie obaj zaczęli uciekać. Niima wzięła na swoje ciało kilku sługusów i wraz z nimi zaczęła gonić zbiegów. Choć była Huttyjką, to poruszała się bardzo zwinnie i nie traciła uciekinierów z oczu. Nagle zrobiło się jeszcze większe zamieszanie, gdyż padło na nich bombardowanie orbitalne. Stał za nim Gallius Rax, który wydał taki rozkaz gdy tylko się dowiedział, że Sloane jest na Jakku. Chciał w ten sposób schwytać wielką admirał. Dzięki ostrzałowi, Rae i Brentin pozbyli się zagrożenia ze strony Niimy i jej sługusów, a następnie ruszyli w stronę pewnego płaskowzgórza, by schronić się. W końcu zapadła noc, a oni obaj nadal musieli chronić się, by nie narazić się na kolejny ostrzał. Zaczęli też dyskutować co takiego jest ukryte w bazie za wąwozem skoro Rax tak pilnie tego strzeże. Wexley przypomniał sobie, że kiedyś jeden z jego kompanów podobno znalazł informację o ściśle tajnym imperialnym laboratorium w Dzikiej Przestrzeni. Słysząc to, Sloane od razu skojarzyła, iż mógł to być projekt realizowany przez samego Palpatine'a. Nagle ujrzeli oni jakiś prom nadlatujący w ich stronę i Rae zaplanowała, że przejmą ten statek. Nie zdawali sobie sprawy, iż w tym promie znajdowali się Norra i Jas Emari. Jednak rzeczony prom szybko odleciał, gdyż zjawiły się 3 promy typu Lambda. Wylądowały one tak, by uniemożliwić Rae i Brentinowi ucieczkę. Z jednego z nich wyszedł sam Gallius Rax. On i Sloane sarkastycznie się przywitali. Wielka admirał od razu poczuła rosnącą złość do kanclerza, ale powstrzymała emocje i oznajmiła mu, że odbierze mu władzę i odzyska swoje Imperium. Próbowała nawet rozkazać szturmowcom aresztować Raxa powołując się na swój autorytet wielkiej admirał, ale ci okazali się być całkowicie lojalni względem Galliusa. Imperialni kanclerz postanowił zabrać Rae i Brentina do swojej bazy, by pokazać im jakie są jego plany w związku ze sprowadzeniem sił Imperium na Jakku.[1]

Perypetie Norry Wexley

Po wylądowaniu na Jakku Norra i Jas przemierzali cały dzień planetę w poszukiwaniu Rae Sloane. Gdy nastała noc, kobiety zostały zaatakowane przez dwóch zbirów z pustynnego świata, z którymi nie mogły sobie poradzić. Walkę zakończyli dopiero szturmowcy, którzy rozprawili się z opryszkami, a następnie wzięli republikanki do niewoli. Skan twarzy wykazał, że za Emari wyznaczono nagrodę, więc Zabraczka została wydana, natomiast Wexley zapędzono do niewolniczej pracy przy rurociągu systemu pozyskiwania kesium. Choć jej życie w niewoli miało beznadziejne warunki, ta utrzymywała motywację do dalszych działań dzięki pragnięciu znalezienia Sloane i dokonania na niej zemsty. Niedługo później imperialni schwytali również Pana Bonesa i założywszy mu ogranicznik zaprowadzili B1 do obozu, gdzie pracowała Norra. Dowodzący placówką oficer Effney chciał oddać droida do generała Borruma, lecz Wexley powiedziała, iż to jej droid i zażądała oddania jej Bonesa grożąc imperialnym poważnymi konsekwencjami. Jednak Effney śmiejąc się jej pogardliwie w twarz zniszczył B1 na oczach Norry. Nie wiedział jednak, że Bones był wyposażony w tryb automatycznych napraw, który uaktywnił się tuż po zidentyfikowaniu, że nie ma już ogranicznika. Dzięki temu rozczłonkowane kończyny B1 wróciły na swoje miejsce i droid pomimo niepełnej sprawności ponownie był gotowy do walki. Od razu uporał się z imperialnymi strzegącymi Norry i uwolnił ją, a następnie oboje ukradli skuter repulsorowy i pomknęli nim w siną dal, lecz nagle zjawił się nad nimi pewien koreliański statek. Jak się okazało pilotowała go Jas, która po schwytaniu trafiła do niewoli u Niimy. Huttyjka chciała ją oddać w ręce Mercuriala Swifta i jego naprędce uformowanej drużyny. Jednak Zabraczka zdołała uwolnić się z więzów dzięki wybiciu sobie kilku rogów, których użyła do rozcięcia więzów i zaatakowania Swifta. Pomimo niemałych problemów Emari zdołała umknąć współpracownikom Mercuriala i sługusom Niimy. Kątem oka dostrzegła również Rae Sloane, która właśnie miała się wybierać na przechadzkę z Niimą po Jakku. W końcu dotarła do statku, którego pilnował Embo. Należał on niegdyś do ekipy ciotki Jas z którym ona sama była mocno zżyta. Zabraczka powołując się na łączące ich więzi zdołała przekonać Kyuzoanina, by oddał jej statek. Emari odleciała w inne rejony Jakku, gdy nagle dostrzegła na skuterze Norrę i Bonesa. Spotkała się z nimi i przekazała, że widziała Rae Sloane. Obie kobiety podjęły decyzję o kontynuacji poszukiwań wielkiej admirał.

W końcu dotarły do skraju Doliny Eremity, gdzie wśród tamtejszych płaskowyży ujrzały ukrytą przed ostrzałem Sloane. Szybko opracowały odpowiedni plan pochwycenia wielkiej admirał - Jas miała zawinąć statkiem pod odpowiednim kątem, a Norra zaatakować Rae i schwytać. W razie problemów miał jej pomóc Bones. Republikanki szykowały się już do akcji, gdy nagle ekrany promu poinformowały o nadlatujących imperialnych statkach i Emari była zmuszona zawrócić. Tuż przed tym Norra ku swojemu wielkiemu zaszokowaniu zauważyła, iż Sloane towarzyszył Brentin. Srebrnowłosa kobieta miała do Zabraczki pretensje i żądała, by wróciły do jej męża. Jednak kompanka przekonała ją, że jeśli wylądują to czeka je pewna śmierć. Wtedy Wexley odpuściła, a Jas zaplanowała, ze będą obserwować rozwój sytuacji.

MC85

Krążownik MC85
Podstawowe dane
Producent:
Model: Krążownik kalamariański
Rodzaj: Ciężki krążownik
Specyfikacja techniczna
Długość: 3438,37 m
Wysokość: 461,61 m
Szerokość: 706,55 m
Silniki: 11 silników jonowych
Hipernapęd: Wyposażony
Uzbrojenie:
Kadłub: Durastal
Osłony: Wyposażony
Różne
Załoga: 1139 osób
Przynależność:



Krążownik MC85 był modelem kalamariańskiego krążownika opracowanym pod koniec galaktycznej wojny domowej we współpracy firm Mon Calamari Shipyards i Corellian Engineering Corporation, którzy postawiwszy na automatyzację systemów zdołali drastycznie zmniejszyć ilość potrzebnej załogi.

Charakterystyka

MC85 był najnowszym modelem z serii krążowników kalamariańskich skonstruowanym przez rasę Kalamarian. Jednakże w przypadku tego typu współpracowali oni z firmą Corellian Engineering Corporation, aby stworzyć wnętrza bardziej przyjazne dla personelu z ras innych niż ziemnowodne. Z tej współpracy wynikła również cecha charakteryzująca MC85, a mianowicie zaawansowana automatyzacja i usunięcie zbędnych systemów, dzięki czemu udało się zredukować załogę do szczątkowej liczby 1139 osób - prawie trzykrotnie mniejsze wersje MC75 i MC80 musiały liczyć odpowiednio 3225 i 5400 osób. Osłony MC85 były zaawansowaną, eksperymentalną wersją zdolną wytrzymać zmasowany ostrzał przez długi czas. Krążownik był długi na 3438,37 m, szeroki na 706,55 m i wysoki na 461,61 m. Na uzbrojenie wchodziło 18 ciężkich turbolaserów, 18 ciężkich dział jonowych, 12 wieżyczek laserowych przeznaczonych do obrony bezpośredniej, 6 wyrzutni torped protonowych oraz promienie ściągające z których jeden był ulokowany w przedniej, górnej części okrętu, tuż nad głównym mostkiem. W tej strefie MC85 znajdowały się także modułowe strefy magazynowania i centrum sterowania osłonami. Na samym czubku krążownika umieszczono systemy przednich czujników. Przednia, dolna część była wybrzuszona. Wydzierżawiono w niej miejsce dla zapasowego mostka, systemów zakłócających i maskujących, kolektora cząsteczek jonowych, zbiorników paliwa, systemu łączności bliskiego zasięgu, pokładów załogi i pokładów pomocniczych oraz szybów atmosferycznych. W środkowej części MC85 znajdowały się przede wszystkim hangary - główne oraz serwisowe i naprawcze. Wloty do ich tuneli były otwarte. Hangary były bezpośrednio poprzedzone poziomami dla załogi, a pod nimi znajdowały się układ przetwarzania atmosfery, dolna część kompleksu maszynowni, kapsuły ratunkowe, właz dla przedstawicieli z wodnych ras, systemy celowników i czujników oraz turboiniektory.
Błąd rozszerzenia cite: Istnieje znacznik <ref>, ale nie odnaleziono znacznika <references/>






Poczytaj o Gwiezdnych wojnach na Star Wars Extreme!