Bieżnikowiec
|
|
| Bieżnikowiec |
| Podstawowe dane | |
|---|---|
| Producent: | Pasaana Kitha-Garra-du[1] |
| Model: | DN-25[1] |
| Rodzaj: | Pojazd gąsienicowy[2] |
| Specyfikacja techniczna | |
| Długość: | 14,45 m[1] |
| Wysokość: | 4,54 m[1] |
| Silniki: | Silnik BHY-2600[1] |
| Prędkość w atmosferze: | 40 km/h[1] |
| Uzbrojenie: | Brak[1] |
| Różne | |
| Załoga: | 1 kierowca[1] |
| Rola: | Transport naziemny[1] |
| Właściciele: | Kalo'ne[1] |
Bieżnikowiec był pojazdem naziemnym popularnym na Pasaanie. Korzystali z niego przewoźnicy i handlarze, którzy w czasie festiwali oferowali transport turystom.
Charakterystyka
Bieżnikowce były gąsienicowymi pojazdami naziemnymi produkowanymi na Pasaanie przez firmę Pasaana Kitha-Garra-du pod modelem DN-25. Sprawdzały się jako ociężały transport dostosowany do przemieszczania się po stwardniałej pustynnej glebie oraz ruchomych wydmach. Działały w charakterze obwoźnych straganów przewożących towary i dostawy na wyznaczonych trasach, czasem zabierając również pasażerów. Konstrukcja pojazdu była prosta, lecz solidna i opierała się na tradycyjnej inżynierii mechanicznej, a nie powszechnych na innych światach repulsorach. Bieżnikowce budowano w oparciu o uzupełniane częściami porzucone łaziki, które na Pasaanie zostawiali przybysze z innych światów.[1]
Pojazd zasilał silnik BHY-2600 produkowany przez Korporację Czerka. Posiadał panele nadmuchowe mogące przekierować spaliny tak, aby usuwać piasek. Na pokładzie znajdował się także bank ogniw zasilających. Napęd bieżnikowców składał się z dwóch ciągłych gąsienic z możliwością regulacji napięcia, zasilanych dużymi rolkami o kształcie bębna. Pomiędzy elementami gąsienicy umieszczony był odstęp działający jako szczelina serwisowa. Jeden łańcuch wisiał na 28 nienapędzanych kołach jezdnych, co amortyzowało ciężar pojazdu, rozkładając go równomiernie wzdłuż jego konstrukcji, co zapobiegało zapadaniu się maszyny w ruchome piaski. Dla zmniejszenia masy w grodzi przewidziano wycięcia, które redukowały masę. Klasyczny napęd gąsienicowy uznawano za przestarzały, lecz w obliczu warunków pogodowych i terenowych panujących na Pasaanie, okazywał się on niezawodny. Ogromne koła napędowe były przedzielone w środku, co pozwalało na niezależne sterowanie gąsienicami w celu omijania przeszkód. Przerwa między łańcuchami pozwalała dobrze chronionemu kierowcy na podglądanie otoczenia. Gąsienice wykonywano z lekkiego i trwałego kompozytu manganowo-plastoidowego. Tylne koło napędowe wyposażone było w duże zębatki, które umożliwiały wgryzanie się w podłoże i sprawne przesuwanie gąsienicy. Koła napinające na przodzie w większości warunków pozostawały tymczasem nienapędzane, chyba że wymagały tego okoliczności, na przykład cofnięcie pojazdu. Biężnikowiec skręcał poprzez obracanie jednego koła napędowego z inną prędkością niż drugie, a wynikająca z tego różnica w ruchu gąsienic obracała bryłę pojazdu w lewo lub w prawo.[1]
Ze względu na nieprzewidywalność terenu Pasaany, zakładano wystąpienie komplikacji w układzie jezdnym. Pęknięcie dowolnego segmentu gąsienicy prowadzić miało do utraty mobilności, dlatego operatorzy musieli być przeszkoleni w zakresie naprawy i wymiany wszystkich elementów układu napędowego. Stałym utrapieniem okazywało się zanieczyszczenie pyłem masywnych kół jezdnych, co wymagało regularnego smarowania osi i przekładni napędowej. Ponadto w konstrukcji znajdowała się rama elektrostatycznego odpychacza pyłu, a przekładnia obrotowa była stale smarowana, aby nie została przez niego zanieczyszczona. Środek smarny znajdował się w specjalnym zbiorniku. Pokładowy zasobnik naprawczy zawierał zapasowe ogniwa, co umożliwiało wymianę uszkodzonych elementów w terenie. Otwarta kabina i żaluzje wentylacyjne chroniły silnik przed przegrzaniem w pustynnym słońcu. Pasażerowie mieścili się w klatce ładunkowej, do której prowadziło wejście z panelem dostępu i wentylacją żaluzjową. W przypadku przepełnienia można było także zabrać dodatkowych gości na demontowalny stelaż ładunkowy wzmocniony wspornikiem montażowym, co okazywało się przydatne w środku sezonu festiwalowego. Kierowca zasiadał w umieszczonej na przodzie bieżnikowca kabinie, skąd mógł rozmawiać z pasażerami za pośrednictwem głośnika lub otwierając przesuwany otwór w drzwiach. Posiadał także do dyspozycji wysuwany peryskop optyczny, który zawierał elektroniczny wyświetlacz HUD, podający informacje o odległości i kierunku, co ułatwiało utrzymanie kursu.[1]
Historia
Bieżnikowce były używane na Pasaanie, często obsługując gości przybywających na Festiwal Przodków. Jednym z kierowców obsługujących pojazd tego modelu był Kalo'ne, który w roku 35 ABY przewiózł Lando Calrissiana oraz towazyszących mu członków Ruchu Oporu, którzy uciekali przed siłami Ostatecznego Porządku.[2]
Przypisy
Źródła
- Skywalker. Odrodzenie (Pierwsze pojawienie)
- The Rise of Skywalker: The Visual Dictionary (Pierwszy raz zidentyfikowany jako bieżnikowiec)
