Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.

T-65 X-wing - myśliwiec przewagi przestrzennej wyprodukowany przez Incom Corporation.

Spis treści 1 Historia 2 Konstrukcja 3 Charakterystyka 4 Wersje 4.1 Seria T-65 4.2 Seria XJ 5 Przypisy 6 Źródła

Historia

X-wing to w zasadzie jeden z podstawowych symboli floty rebelianckiej, a równocześnie jedna z najbardziej uniwersalnych maszyn myśliwskich w galaktyce. Zaprojektowano go na samym początku galaktycznej wojny domowej, krótko przed przejęciem przez Imperium kontroli nad zakładami Incoma. Kiedy rozpoczęły się przesłuchania załóg fabryk tej firmy przez ISB, zespół projektantów X-winga postanowił przejść na stronę Rebelii, zabierając ze sobą plany tej maszyny i wszystkie istniejące prototypy. Ucieczka zakończyła się sukcesem, a Rebelia w szybkim tempie zaczęła przygotowywać się do uruchomienia produkcji tego najnowszego i najnowocześniejszego myśliwca przewagi powietrznej. Wymagało to stworzenia od podstaw nie tylko samych fabryk, ale i maszyn służących do wytwarzania komponentów do myśliwców kosmicznych i przy bardzo ograniczonych możliwościach produkcyjnych Rebelii było zadaniem niemal niemożliwym. Alternatywy jednak nie było - Sojusz potrzebował zdecydowanej przewagi jakościowej nad maszynami Imperium, a tej nie były w stanie zapewnić przestarzałe Y-wingi, Z-95 czy jeszcze inne maszyny kupowane z trzeciej ręki. Tak więc produkcja w końcu ruszyła - na początku na małą skalę, później na nieco większą. I w krótkim czasie okazało się, że każdy wyprodukowany wielkim nakładem sił i środków myśliwiec warty był swojej wagi w złocie czy jakimkolwiek innym rzadkim metalu. To te myśliwce przyniosły Rebelii większość zwycięstw nad siłami Imperium w bitwach kosmicznych. Przede wszystkim należy tu wspomnieć o bitwie o Yavin.

Konstrukcja

Zgodnie z doktryną wojenną, która przedkładała jakość nad ilość, X-W był bardzo dobrze wyposażony i uzbrojony. Miał wyjątkowo mocny i odporny pancerz, co stało się niemal tradycją w produktach Incoma oraz oczywiście osłony. Duża odporność myśliwca w wielu przypadkach pozwoliła na bezpieczny powrót do bazy maszyny, którą pozornie można już było spisać na straty. W sytuacjach krytycznych, w przypadku awarii napędu głównego, dodatkowy generator energii zapewniał podtrzymanie zasilania systemów pokładowych myśliwca, przy czym mogło to dotyczyć nie tylko systemów podtrzymywania życia i radiokomunikacyjnych, ale nawet osłon czy uzbrojenia. Przewożona w gnieździe za kabiną pilota jednostka astronawigacyjna typu R2 służyła za komputer astronawigacyjny, a także pomagała przy diagnostyce stanu maszyny i wszelkiego rodzaju naprawach, jakich mógł wymagać myśliwiec. Robot mógł też w ograniczony sposób sterować X-wingiem, a w przypadku zestrzelenia był katapultowany wraz z pilotem. Kilka razy zdarzyło się, że po ciężkim zranieniu czy utracie przytomności przez pilota, myśliwiec wrócił do bazy prowadzony przez robota astronawigacyjnego.

W porównaniu z konkurencyjnymi maszynami, X-wing dysponował niezłą zwrotnością, a prędkością przewyższał praktycznie wszystkie statki cywilne oraz większość wojskowych okrętów i myśliwców. Problemy mógł mieć z krążownikami typu Carrack oraz oczywiście z większością imperialnych maszyn typu TIE. Cztery działka laserowe umieszczone na końcach rozkładanych skrzydeł zapewniały X-wingowi sporą siłę i korzystną dystrybucję ognia. Przeciw cięższym celom przewidziano także użycie torped protonowych, odpalanych z dwóch wyrzutni umieszczonych w kadłubie maszyny pod kabiną pilota. Każda wyrzutnia dysponowała zapasem trzech pocisków. Wyrzutnie torped mogły być po odpowiednich modyfikacjach maszyny zastąpione wyrzutniami dowolnego rodzaju pocisków, a nawet bomb. X-wing wyposażony był w hipernapęd, dzięki czemu nie był zależny od przenoszących go okrętów i mógł wypełniać misje daleko na terytorium wroga, atakować z zaskoczenia i bezpiecznie uciekać w nadprzestrzeń po wykonaniu misji. Dzięki temu idealnie wpasowywał się w doktrynę wojenną Sojuszu Rebeliantów i szybko awansował do roli podstawowego myśliwca przewagi powietrznej i nie tylko. Wykorzystywany był praktycznie wszędzie tam, gdzie potrzebna była obecność myśliwca kosmicznego, czy chodziło o misje eskortowe, szturmowe, obronne, czy też rozpoznawcze. Dodatkowo X-wing miał opinię "łatwego w prowadzeniu". Po krótkim przeszkoleniu można było się na niego przesiąść nie tylko z dowolnego innego myśliwca kosmicznego, ale i ze słynnego T-16 Skyhoppera.

Charakterystyka

Na X-wingach latało wielu słynnych pilotów Rebelii, między innymi Luke Skywalker,Wedge Antilles, Keyan Farlander i Halley Kadorto. X-W najprawdopodobniej pobił też rekord swojego poprzednika - Łowcy Głów, gdyż dzięki licznym modyfikacjom i kolejnym wersjom pozostał w służbie dłużej, niż jakakolwiek inna maszyna myśliwska. Za czasów Rebelii najpopularniejszymi wersjami X-winga były T-65B (pierwsza długa seria) i T-65C A2 - pod względem osiągów w zasadzie identyczne. Wersja C powstała jako pierwszy owoc doświadczeń z eksploatacji maszyny. Wyposażono ją przede wszystkim w ułatwiającą i przyspieszającą serwis techniczny modularną budowę niektórych systemów, jak również przekonstruowano nieco kadłub dla ułatwienia dostępu do najważniejszych systemów pokładowych. Ponadto na T-65C A2 zainstalowano nowsze wyposażenie techniczne, w tym lepszy komputer celowniczy. W okresie bitwy o Yavin obie wymienione wersje X'a były w powszechnym użyciu w siłach Rebelii.

Wielokrotnie spekulowano, dlaczego Imperium nie rozpoczęło produkcji własnego odpowiednika myśliwca typu X, mimo podnoszących się we Flocie głosów na ten temat. Powodem ku temu mogły być działania lobby SFS-KDY, fakt niechęci do przeznaczania funduszy na '"nowe zabawki" zamiast na rozbudowę floty TIE, Gwiezdnych Niszczycieli czy budowę Gwiazdy Śmierci, a także niechęć decydentów do zmiany strategii wykorzystania myśliwców kosmicznych w oderwaniu od przenoszących je okrętów-baz. Tak więc z reguły Imperium dysponowało w sytuacjach podbramkowych przewagą liczebną i prędkości, a Rebelia - zaskoczeniem i odpornością swoich myśliwców. Ostatecznie wszystko rozstrzygało się zazwyczaj na poziomie umiejętności pilotów.

Dopiero pod koniec galaktycznej wojny domowej Imperium skonstruowało maszyny TIE Advanced i TIE Defender, które dzięki swoim fenomenalnym osiągom mogły nawiązać walkę z X-wingiem jak równy z równym.

Wersje

Seria T-65

• T-65B
  • T-65BR (Recon-X) - myśliwiec zwiadowczy powstały z modyfikacji modelu T-65B
• T-65C A2
• T-65R X-wing - wyspecjalizowany myśliwiec zwiadowczy
• TX-65 (Trainer-X) - dwuosobowy wariant szkoleniowy
• T-65 AC4
• T-65D A1
• T-65 A3

Seria XJ

• XJ X-Wing
• XJ3 X-wing
• StealthX
• XJ5 ChaseX
• XJ6 X-wing
• XJ7 X-wing

Przypisy

Źródła

• Nowa nadzieja
• Imperium kontratakuje
• Powrót Jedi
• Kryzys Czarnej Floty
• Ilustrowany przewodnik po statkach, okrętach i pojazdach Gwiezdnych wojen
• Rebel Alliance Sourcebook
• Star Wars Sourcebook
• Cracken's Threat Dossier
• The New Essential Guide to Vehicles and Vessels
• The New Jedi Order Sourcebook
• Starships of the Galaxy Saga Edition
• Zemsta Isard
• X-Wing: In the Empire's Service
• X-Wing: Rogue Squadron Handbook
• Behind the Magic