Zapraszamy na kanał Biblioteki Ossus na YouTube!


Nexu

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy zwierzęcia. Zobacz też: Nexu - superkrążownik.
Nexu.jpg
Nexu
Planeta pochodzenia: Cholganna[1]
Przeciętny wzrost:
  • 94 cm w kłębie[1]
  • 451 cm długości[1]
Kolor futra: Kremowe w czarne pasy[2]
Kolor oczu: Czerwone[2]



Nexu to kotowaty drapieżnik pochodzący z Cholganny.

Charakterystyka

Wśród nexu występowało wiele odmian, lecz najsłynniejszą była odmiana leśna, zamieszkująca Indonę, jeden z kontynentów Cholganny. Jako jedyna posiadała ona dodatkową parę oczu, która pozwalała im na widzenie w podczerwieni. Dzięki temu zwierzęta te lepiej dostrzegały swoje ciepłokrwiste ofiary. Inne podgatunki mieszkały między innymi w zimnych lasach na północy planety, oraz w ciepłych dżunglach na południu[1][3].

Jedną z najbardziej charakterystycznych cech nexu była szeroka paszcza, w której znajdowały się ostre zęby. Zwierzęta te polowały głównie wieczorem i w nocy. Podczas ataku najpierw chwytały ofiarę, a później potrząsały nią, dopóki nie złamały jej kręgosłupa. W ich diecie znajdowały się szczury drzewne i ośmiornice nadrzewne, które stanowiły ich przysmak. Kremowe futro z brązowymi pasami chroniło je przed zimnem, a kolce, wyrastające z grzbietu, ochraniały przed atakami z góry. Podnosiły się one, gdy nexu stawał do walki. W chodzeniu po drzewach pomagał im półchwytny ogon, zdolny do okręcania się wokół konarów, zakrzywione pazury i specyficzny rozstaw kończyn. Główny pazur służył im przede wszystkim do atakowania ofiar, natomiast boczne do wspinania się[1][3].

Samice wszystkie podgatunków nexu rodziły w miocie do dziesięciu młodych, których chroniły z niezwykłą zajadłością. Po przyjściu na świat, młode miały białe futro, które zmieniało kolor w wieku trzech miesięcy. Po około sześciu miesiącach matka opuszczała swoje dzieci i wkrótce przestawała je rozpoznawać, a nawet mogła je pożreć. Z tego powodu nexu były raczej samotnymi stworzeniami. Swoje terytoria znaczyły piżmowym zapachem, które wydzielały gruczoły zlokalizowane w ich ogonach i na głowie[3].

Nexu można było udomowić, ale musiały być one zabrane od matki w przeciągu pierwszych trzech miesięcy, zanim nauczyła je polować. W tym okresie można przyuczyć je, by nie atakowały konkretnych stworzeń, na przykład swoich trenerów, oraz rozumienia komend. Tak wytrenowane nexu mogły służyć jako strażnicy lub zwierzęta patrolowe. W takim celu wykorzystywano je na Malastare. Istniało jednak niebezpieczeństwo, że uciekną. Zagrażały one wówczas mieszkańcom planety, ponieważ niszczyły zbiory i porywały dzieci osadników. Oswojonego nexu posiadał San Hill[4][3].

Zwierzęta przeznaczone na areny przebywały z matką do sześciu miesięcy. Dzięki temu mogły nauczyć się instynktownie polować i gonić ofiarę. Dłuższe przebywanie z matką nie było możliwe, ponieważ mogła ona zjeść dzieci. Takie nexu trudniej było kontrolować, lecz również one otrzymywały trening. Nexu rzadko trzymano w zoo, ponieważ źle znosiły towarzystwo innych zwierząt i często atakowały członków zarówno innych gatunków, jak i własnego[3].

Ciekawostki

Przypisy

Źródła






Poczytaj o Gwiezdnych wojnach na Star Wars Extreme!