Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.

K-wing to republikański ciężki myśliwiec kosmiczny przeznaczony przede wszystkim do działań w atmosferze oraz do ataków na cele nieruchome i duże okręty w przestrzeni kosmicznej.

Charakterystyka

Głównym przeznaczeniem tego myśliwca było przeprowadzanie precyzyjnych bombardowań z niewielkiego pułapu lub lotu nurkowego, szczególnie przeciw ufortyfikowanym instalacjom obronnym lub innym celom trudnym do dosięgnięcia w tradycyjny sposób.

W maszynie tej nie zainstalowano standardowych wyrzutni pocisków kierowanych, wprowadzając zamiast nich system pylonów podskrzydłowych, na których można było instalować rozmaite, dostosowane do wymagań sytuacji, środki bojowe. K-wing nie posiadał też działek laserowych. Jego jedyną obroną przed myśliwcami przeciwnika mogły być podwieszone rakiety lub po prostu eskorta myśliwska z maszyn lepiej sprawujących się w walce kołowej i przechwytywaniu.

Poza standardowymi rodzajami uzbrojenia, jak torpedy, rakiety czy bomby, K-wing mógł być wyposażony w zaprojektowaną specjalnie dla niego ciężką bombę fuzyjną, przeznaczoną do niszczenia szczególnie odpornych i silnie ufortyfikowanych celów naziemnych, bunkrów itp. Jeżeli maszyna przenosiła taką bombę, to wtedy pod drugim skrzydłem musiał mieć podwieszony specjalny odrzucany balast, mający za zadanie zrównoważyć ciężar pocisku i zapobiec niestabilnemu lotowi w atmosferze.

O ile w przestrzeni kosmicznej K-wing nie należał do najszybszych pojazdów, w atmosferze był w stanie osiągać prędkość naddźwiękową przy ciśnieniu sięgającym 5 atm. i manewrować znacznie skuteczniej, niż jakiekolwiek inne myśliwce kosmiczne. Między innymi dzięki systemowi sterowania wektorem ciągu środkowego z trzech silników, oraz dzięki skrzydłom wyprofilowanym tak, żeby zapewniały siłę nośną.

Aby K-W mógł bezpiecznie wydostać się ze strefy eksplozji po zrzuceniu bomby fuzyjnej, lub też skuteczniej przełamywać obronę nieprzyjaciela, wyposażony został w dopalacz jonowy, działający podobnie, jak system SLAM w prototypowych imperialnych Missile Boatach. Załoga myśliwca składa się z dwóch osób, co pozwalało pilotowi na koncentrowanie się na sterowaniu, podczas gdy strzelec operował uzbrojeniem. Pod względem przeznaczenia myśliwce typu K były w zasadzie uważane za odpowiednik dużo wcześniejszych imperialnych Scimitarów, jednak znacznie przewyższały je parametrami lotu. Po raz pierwszy użyto ich bojowo w trakcie kryzysu yevethańskiego, kiedy to weszły w skład republikańskiej Piątej Floty.

Źródła

• The New Essential Guide to Vehicles and Vessels