Alec Guinness
Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
Sir Alec Guinnes de Cuffe (ur. 2 kwietnia 1914 r. - zm. 5 sierpnia 2000 r.) urodzony jako nieślubne dziecko w Marylebone, Londyn, Anglia, Wielka Brytania. Aktor teatralny i filmowy, scenarzysta nazywany przez kolegów po fachu kameleonem. Był żonaty z Merulą Salaman (od 20 czerwca 1938 r. do jego śmierci). Mieli syna Matthew (ur. 1940 r.). Otrzymał dwa Oscary i jeden Złoty Glob.
Spis treści |
Kariera
Studiował na Fay Compton Studio of Dramatic Art. Debiut sceniczny miał w roku 1934, wkrótce zaczął występować w teatrze Old Vic. Znany był przede wszystkim z ról szekspirowskich. W roku 1941 wstąpił do Królewskiej Marynarki Wojennej. Jego filmowa kariera zaczyna się po zakończeniu II wojny światowej, od roli Herberta Pocketa w filmie Wielkie nadzieje (1946).W filmie Kind Hearts and Coronets (1949) zagrał aż osiem różnych ról, w tym jedną kobiecą. Zaczął pojawiać się w filmach komediowych produkowanych w słynnej wytwórni Ealing Studios w Londynie. Były to m.in. Szajka z Lawendowego Wzgórza, Człowiek w białym garniturze (1951), oraz Jak zabić starszą panią (1955 r.). W 1959 r. zabłysnął w głośnym obrazie Most na rzece Kwai"(za tę rolę otrzymał Oscara i Złoty Glob. W tym samym roku królowa Elżbieta II uhonorowała go tytułem szlacheckim. W 1962 r. zagrał obok Petera O'Toola w filmie "Lawrence z Arabii", w 1965 w "Doktorze Żiwago" według powieści Pasternaka. Wsławił się też rolą w filmie "Ostatnie 10 dni Hitlera" z 1973 r. W 1988 r. zagrał w "A Handful of Dust". W 1977 wystąpił w filmie Gwiezdne wojny jako Ben Obi-Wan Kenobi, pojawił się także w kolejnych epizodach: Imperium kontratakuje oraz Powrót Jedi W 1980 za wybitne i pozostające w pamięci osiągnięcia w sztuce aktorskiej otrzymał Honorową Nagrodę Akademii Filmowej. W 1996 r. pojawił się w amerykańskim filmie telewizyjnym Eskimo Day. Powrócił też po ponad 20 latach do dramatów Szekspira, grając Shylocka w "Kupcu weneckim", na scenie w Chichester. Sir Alec miał także talenty literackie - napisał fascynujące wspomnienia, a w 1997 r. wydał pierwszą część pamiętników My Name Escapes Me. Zmarł pokonany przez raka wątroby. Miał 86 lat. Reżyser i producent George Lucas na wiadomość o jego śmierci powiedział śmierć Guinnessa to wielka strata dla światowego kina.
Gwiezdne wojny
Sir Alec wciela się w rolę Bena (Obi-Wana) Kenobiego, którego poznajemy na planecie Tatooine jako pustelnika i dziwaka o pogodnym usposobieniu. Gdy Luke Skywalker ma kłopoty ratuje go z opresji i otrzymuje wiadomość zakodowaną w robocie R2-D2. Ben przekazuje Luke'owi wiedzę Rycerzy Jedi oraz miecz świetlny jego ojca. Wspólnie wyruszają na Alderaan, który jak się okazuje, został zniszczony. Trafiają na stację bojową o wymownej nazwie Gwiazda Śmierci gdzie Kenobi ginie z ręki Vadera. Pojawia się jednak później jako zjawa i każe udać się Luke'owi na Dagobah na nauki do mistrza Yody, służy mu także radą.
Filmografia
- 2004 Empire of Dreams: The Story of the Star Wars Trilogy jako on sam (zdjęcia archiwalne)
- 2003 Alec Guinness: A Secret Man jako on sam (zdjęcia archiwalne)
- 2001 R2-D2: Beneath the Dome jako on sam (zdjęcia archiwalne)
- 2000 Making of "The Bridge on the River Kwai", The jako On sam (zdjęcia archiwalne)
- 1996 Dzień Eskimosa (Eskimo Day) jako James
- 1994 Niemy krzyk (Mute Witness) jako Reaper
- 1993 Foreign Field, A jako Amos
- 1992 Opowieści z Hollywood (Tales from Hollywood) jako Heinrich Mann
- 1991 Grace Kelly: The American Princess jako on sam
- 1991 Kafka jako The Chief Clerk
- 1988 Mała Dorrit (Little Dorrit) jako William Dorrit
- 1988 Garść prochu (Handful of Dust, A) jako Pan Todd
- 1985 Monsignore Kichote (Monsignore Quixote) jako ojciec Quixote
- 1984 Podróż do Indii (Passage to India, A) jako Profesor Godbole
- 1984 Edwin jako Fennimore Truscott
- 1983 Gwiezdne wojny - Epizod VI: Powrót Jedi (Star Wars - Episode VI: Return of the Jedi) jako Ben Obi-Wan Kenobi
- 1983 Chory z miłości (Lovesick) jako Sigmund Freud
- 1982 Ludzie Smiley'a (Smiley's People) jako George Smiley
- 1980 Gwiezdne wojny - Epizod V: Imperium kontratakuje (Star Wars: Episode V - The Empire Strikes Back) jako Ben (Obi-wan) Kenobi
- 1980 Podnieść Titanica (Raise the Titanic) jako John Bigalow
- 1980 Mały lord Fauntleroy (Little Lord Fauntleroy) jako Earl of Dorincourt
- 1979 Druciarz, krawiec, żołnierz, szpieg (Tinker, Tailor, Soldier, Spy) jako George Smiley
- 1978 South Bank Show, The (gościnnie) jako on sam
- 1978 Star Wars Holiday Special, The jako Ben (Obi-Wan) Kenobi
- 1977 Making of 'Star Wars', The jako on sam
- 1977 Gwiezdne wojny: Epizod IV - Nowa nadzieja (Star Wars) jako Obi-Wan (Ben) Kenobi
- 1976 Zabity na śmierć (Murder by Death) jako Jamessir Bensonmum, lokaj
- 1974 Gift of Friendship, The
- 1973 Hitler: ostatnie dni III Rzeszy (Hitler: The Last Ten Days) jako Adolf Hitler
- 1972 Brat Słońce, siostra Księżyc (Fratello sole, sorella luna) jako Papież Innocenty III
- 1970 E.E. Cummings
- 1970 Cromwell jako Król Karol I
- 1970 Opowieść wigilijna (Scrooge) jako Duch Jacoba Marley'a
- 1969 Conversation at Night jako on sam
- 1969 Twelfth Night jako Malvolio
- 1967 Comedians in Africa, The jako on sam
- 1967 Haiti - wyspa przeklęta (Comedians, The) jako Major Jones
- 1966 Quiller Memorandum, The jako Pol
- 1966 Hotel Paradiso jako Benedict Boniface
- 1965-1973 Thirty-Minute Theatre (gościnnie)
- 1965 Pasternak jako On sam
- 1965 Doktor Żywago (Doctor Zhivago) jako Gen. Yevgraf Zhivago
- 1965 Sytuacja beznadziejna... ale niezbyt poważna (Situation Hopeless... But Not Serious) jako Wilhelm Frick
- 1964 Upadek Cesarstwa Rzymskiego (Fall of the Roman Empire, The) jako Marek Aureliusz
- 1962 Lawrence z Arabii (Lawrence of Arabia) jako Książe Feisal
- 1962 Nawiedzony okręt (H.M.S. Defiant) jako kapitan Crawford
- 1961 Majority of One, A jako Koichi Asano
- 1960 Tunes of Glory jako Jock Sinclair
- 1959 Scapegoat, The jako John Barratt
- 1959 Nasz człowiek w Hawanie (Our Man in Havana) jako Jim Wormold
- 1959 Wicked Scheme of Jebal Deeks, The
- 1959-1960 Startime (gościnnie) jako Jebal Deeks
- 1958 Koński pysk (Horse's Mouth, The)scenariusz, jako Gulley Jimson,
- 1957 Tańczące molo (Barnacle Bill) jako William Horatio
- 1957 Most na rzece Kwai (Bridge on the River Kwai, The) jako pułkownik Nicholson
- 1956 Łabędź (Swan, The) jako Albert
- 1955 To Paris with Love jako Edgar Fraser
- 1955 Baker's Dozen
- 1955 Prisoner, The jako Kardynał
- 1955 Rowlandson's England jako Narrator
- 1955 Jak zabić starszą panią (Ladykillers, The) jako Profesor Marcus
- 1954 Stratford Adventure, The jako on sam
- 1954 Ojciec Brown (Father Brown) jako Ojciec Brown
- 1953 Raj kapitana (Captain's Paradise, The) jako Henry St. James
- 1953 Square Mile, The jako Narrator
- 1953 Malta Story jako Peter Ross
- 1952 Card, The jako Edward Henry
- 1951 Człowiek w białym ubraniu (Man in the White Suit, The) jako Sidney Stratton
- 1951 Hallmark Hall of Fame (gościnnie) jako Julisz Cezar
- 1951 Szajka z Lawendowego Wzgórza (Lavender Hill Mob, The) jako Henry Holland
- 1950 Mudlark, The jako Benjamin Disraeli
- 1950 Last Holiday jako George Bird
- 1949 Run for Your Money, A jako Whimple
- 1949 Szlachectwo zobowiązuje (Kind Hearts and Coronets) jako książę, bankier, pastor, generał, amirał, młody Ascoyne D'Ascoyne, młoda Agata D'Ascoyne
- 1948-1971 Toast of the Town" (gościnnie) jako on sam
- 1948 Oliver Twist jako Fagin
- 1946 Wielkie nadzieje (Great Expectations) jako Herbert Pocket
- 1934 Evensong jako żołnierz z I W.Ś.
Ciekawostki
- Z listów i pamiętników aktora zamieszczonych w książce Piersa Paula Reada, Alec Guinness: The Authorised Biography wynika, że jeśli chodzi o Gwiezdne wojny, Guinness był początkowo zadowolony jedynie z gaży w wysokości 150 tysięcy dolarów oraz 2% udział w zyskach. Przeszkadzało mu także to, że tak wcześnie ginie. W listach do swojej przyjaciółki - Anne Kaufman, żalił się na to, iż żałosne dialogi ulegają ciągłym zmianom (...)Każdego dnia dostaję wielkie arkusze różowego papieru z nowymi dialogami, ale żadne z nich nie czynią mojej postaci bardziej zrozumiałą albo chociaż znośniejszą. Czuł się stary u boku młodych aktorów takich jak Mark Hamill czy Harrison Ford. Bolesne doświadczenia Guinnessa zostały nagrodzone jednak po obejrzeniu ostatecznej wersji filmu, bowiem w innym miejscu dziennika zapisał on: To zawrotny i technicznie doskonały spektakl – ekscytujący, bardzo głośny i serdeczny. Wcześniejsza niechęć przerodziła się w sympatię. I w takim też tonie były jego późniejsze refleksje.
