Wygnańcy (Taris)
Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
|
|
Wygnańcy byli ludźmi odrzuconymi przez społeczeństwo zamieszkujące górne poziomy Taris (tzw. Górne miasto) za swoje zbrodnie, zesłanymi do Podmiasta. Niektórzy byli tylko potomkami zbrodniarzy, lecz musieli kontynuować wyrok wydany na ich przodków. Zjednoczyli się na kilkaset lat przed 4000 BBY, by przetrwać we wrogim środowisku, pełnym raghuli i innych niebezpieczeństw.
W 3956 BBY na planetę przybył Revan. Gdy w poszukiwaniu Bastili zszedł ze swym towarzyszem Carthem do Podmiasta, trafił do wioski Wygnańców. Prawdopodobnie pomógł kilkorgu z nich w walce z Raghulami przy bramie do osady. Udał się także do Rukila - najstarszego człowieka w wiosce - który opowiedział mu legendę o Ziemi Obiecanej. Był to samowystarczalny kompleks, obsługiwany przez droidy, ukryty gdzieś pod powierzchnią planety-miasta. Starzec wierzył, że odnalezienie go będzie oznaczało nadzieję na lepsze warunki życia. Wysłał kilku swoich uczniów, by znaleźli drogę do Ziemi Obiecanej, ci jednak nie wrócili ze swych misji. Revan, który wraz z Carthem i Twi'lekanką Mission Vao odbijał przyjaciela tej ostatniej z rąk Gammorean, przy okazji odnalazł zwłoki adeptów Rukila i zabrał ich datapady z informacjami. Gdy starzec zebrał wszystkie dzienniki Ziemi Obiecanej, stwierdził, iż dzięki nim może zlokalizować kompleks. Wygnańcy wyruszyli ze swej wioski na poszukiwanie lepszego życia, lecz nie wiadomo, czy kiedykolwiek dotarli do celu.
Znani Wygnańcy (w roku 3956 BBY)
- Rukil - najstarsza osoba
- Gendar - wódz wioski
- Igear - sprzedawca złomu
- Trewin - strażnik bramy
- Hendar
- Hester
- Malya
- Shaleena
- Esal
